Arsonists Get All The Girls — Tempest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tempest" van Arsonists Get All The Girls.
Songteksten
I stutter as the world outside me came to our doorstep in the rain
harbored though violence
the sky holds contempt for me with snarled up suppressed yourself
suppression is the only answer
to times like this
so the rain came crashing down
with revenge in its gaze unlike
something i have seen before
and i felt a friction in the air begin to rise
atmosphere berates my courage through
thick and thin it made no difference to it at times i wish for the lucid dreams
but receive no less than ignorance
i, i ventured out to what seems apocalypse
a step forward reveals
an exponential makeshift of panic
they sky bleeds a disgrace upon all patrons
and we look upwards in distress
and we look upwards in distress
and the rain sank like daggers
into the earth
my hair lifts and my skin dances on edge
my pupils dialate to distance
because the sources
introduced itself in cursive horror,
my consciousness convulsed merciless
It’s merciless
it personified me it personified me so perfectly
blank is the word
for portrait i see
and its difference is likely visionary
to what we’ve ever looked for
and what we’ve ever found
i have been sent into a working machine again
a glance at the wretched
hieroglyphic
sends me sends me into a place i haven’t
been in years
a place without fear.
Songtekstvertaling
Ik stotterde als de wereld buiten me kwam naar onze deur in de regen
harbored though violence
de hemel veracht mij met de snarled up onderdrukte jezelf
onderdrukking is het enige antwoord
op tijden als deze
dus de regen viel neer
met wraak in zijn blik in tegenstelling tot
iets wat ik eerder heb gezien.
en ik voelde een wrijving in de lucht beginnen te stijgen
de sfeer roert mijn moed door
dik en dun het maakte geen verschil soms wens ik de heldere dromen
maar ontvang niet minder dan onwetendheid
ik waagde me aan wat apocalyps lijkt.
een stap vooruit onthult
een exponentiële geïmproviseerde paniek.
de hemel blaast een schande op alle beschermers.
en we kijken naar boven in nood
en we kijken naar boven in nood
en de regen zonk als dolken
in de aarde
mijn haarliften en mijn huid dansen op het randje
mijn pupillen kiezen voor afstand
omdat de bronnen
introduceerde zichzelf in cursieve horror,
mijn bewustzijn stuiptrekte genadeloos.
Het is genadeloos.
het verpersoonlijkte me het verpersoonlijkte me zo perfect
Blanco is het woord
voor portret zie ik
en het verschil is waarschijnlijk visionair
naar wat we ooit hebben gezocht
en wat we ooit hebben gevonden
ik ben weer naar een werkmachine gestuurd.
een blik op de ellendeling
hiërogliefen
stuurt me naar een plek die ik niet heb.
al jaren.
een plek zonder angst.