Arno Santamaria — Ma mère songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ma mère" van Arno Santamaria.
Songteksten
Dis tu veux bien me parler d’elle
j’aimerais encore écrire une page
qu’on monte un peu sur l’arc en ciel
pour aller toucher son visage
sentir encore un peu sa main
passer comme elle passait le soir
et le matin
dis, tu veux bien me parler des fois
où elle ne voulait pas sourire
quand elle criait qu’il faisait froid
qu’il y a des routes où faut s’couvrir
de ces hasards qui font le trottoir
qu’il suffit d’une fois pour mourir
ne pas courir, ralentir
tu veux bien m’faire écouter
quand elle chantait sous la glycine
a l’heure où le soleil d'été
nous accrochait à ses racines
À voir les larmes du passé
et le sourire de la famille
marquer dans ses lignes
dis tu veux bien, encore, la faire parler
j’ai peur qu’avec le temps
ma mémoire vole au vent
dis, tu veux bien, encore, la raconter
l’histoire où elle m’attend
les jours de mauvais sang
elle, qui m’a donné mon air
ma source, ma rivière, ma mère
elle, qui m’a donné mon air
ma source, ma rivière, ma mère
dis tu veux bien m’lire un peu d’elle
y’a des courriers que j’ai pas lus
des correspondances par centaines
et des tendresses à demi nues
avant que jeunesse s'éteigne
pour un amour en moins déçu
et le prince attendu
dis, tu veux bien me parler des fois
où elle écrivait sur le mur
un trait pour mesurer parfois
combien grandir c’est pas si dur
que dans vieillir on n’aime pas
ni la vitesse ni l’allure
ni la promesse de l’usure
dis, tu veux bien m’faire écouter
un morceau de voix sur l' répondeur
d’une fois où j’ai pas décroché
de peur qu'ça dure encore des heures
pour des questions sur mes printemps
et ma poursuite du bonheur
et mes mensonges jamais vraiment, rassurants
dis tu veux bien, encore, la faire parler
j’ai peur qu’avec le temps
ma mémoire vole au vent
dis, tu veux bien, encore, la raconter
l’histoire où elle m’attend
les jours de mauvais sang
elle, qui m’a donné mon air
ma source, ma rivière, ma mère
elle, qui m’a donné mon air
ma source, ma rivière, ma mère
dis tu veux bien me décoiffer
qu’elle vienne ranger un peu ma tête
j’ai les idées trop mélangées
pour faire semblant d'être à la fête
les bougies qu’on n’a pas soufflées
et le silence qui prend perpète
dis, tu veux bien me parler d’elle
j’suis sûr qu’on avait la même
parait qu’elles ont toutes ça dans le corps
que dans leur ventre y’a pas plus fort
qu’elles donneraient encore des je t’aime
dans les couleurs des chrysanthèmes
elle, elle
dis tu veux bien, encore, la faire parler
j’ai peur qu’avec le temps
ma mémoire vole au vent
dis, tu veux bien, encore, la raconter
l’histoire où elle m’attend
les jours de mauvais sang
elle, qui m’a donné mon air
ma source, ma rivière, ma mère
elle, qui m’a donné mon air
ma source, ma rivière, ma mère
elle qui m’a donné un père
ma source, ma rivière, ma mère
elle, qui m’a donné mon air
ma mère, ma mère, ma mère
(Merci à Lou pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Vertel me over haar.
Ik wil nog steeds een pagina schrijven
laten we de regenboog een beetje beklimmen.
om haar gezicht aan te raken.
voel zijn hand een beetje meer
passeer als ze passeerde in de avond
en in de ochtend
zeg, wil je soms met me praten?
waar ze niet wilde lachen
toen ze schreeuwde dat het koud was
dat er wegen zijn waar je moet afdekken
van die toevalligheden die de stoep maken
dat het genoeg is om één keer te sterven.
niet rennen, langzamer.
wil je dat ik luister?
toen ze zong onder de wisteria
op een moment dat de zomerzon
we klampten ons vast aan zijn wortels.
Om de tranen van het verleden te zien
en de glimlach van de familie
markeer in de lijnen
zeg, wil je haar nog eens laten praten?
Ik ben bang dat na verloop van tijd
mijn geheugen vliegt in de wind
zeg, wil je het nog eens vertellen?
het verhaal waar ze op me wacht.
dagen van slecht bloed
zij, die mij mijn lucht gaf
mijn lente, mijn rivier, mijn moeder
zij, die mij mijn lucht gaf
mijn lente, mijn rivier, mijn moeder
Vertel eens wat over haar.
er zijn brieven die ik niet gelezen heb.
honderden lucifers
en halfnaakte gevoeligheid
voordat de jeugd uitgaat
voor een minder teleurgestelde liefde
en de verwachte Prins
zeg, wil je soms met me praten?
waar ze op de muur schreef
soms een beroerte om te meten
hoeveel te verbouwen is niet zo moeilijk
dat in veroudering men niet houdt
noch snelheid, noch tempo.
noch de belofte van slijtage
zeg, wil je me laten luisteren?
een stem op het antwoordapparaat
van een tijd dat ik niet opnam
ik ben bang dat het uren zal duren.
voor vragen over mijn lente
en mijn streven naar geluk
en mijn leugens stellen me nooit echt gerust.
zeg, wil je haar nog eens laten praten?
Ik ben bang dat na verloop van tijd
mijn geheugen vliegt in de wind
zeg, wil je het nog eens vertellen?
het verhaal waar ze op me wacht.
dagen van slecht bloed
zij, die mij mijn lucht gaf
mijn lente, mijn rivier, mijn moeder
zij, die mij mijn lucht gaf
mijn lente, mijn rivier, mijn moeder
zeg, wil je me losmaken?
laat haar komen en mijn hoofd een beetje opruimen.
Ik heb te gemengde ideeën.
om te doen alsof je op het feest bent.
de kaarsen die we niet bliezen
en de stilte die eeuwig duurt
zeg, wil je me over haar vertellen?
Ik weet zeker dat we hetzelfde hadden.
Ik hoor dat ze dat allemaal in hun lichaam hebben.
dat er in hun buik geen sterkere is.
dat ze nog steeds zouden geven Ik hou van je
in de kleuren van chrysanten
elle, elle
zeg, wil je haar nog eens laten praten?
Ik ben bang dat na verloop van tijd
mijn geheugen vliegt in de wind
zeg, wil je het nog eens vertellen?
het verhaal waar ze op me wacht.
dagen van slecht bloed
zij, die mij mijn lucht gaf
mijn lente, mijn rivier, mijn moeder
zij, die mij mijn lucht gaf
mijn lente, mijn rivier, mijn moeder
zij die mij een vader gaf
mijn lente, mijn rivier, mijn moeder
zij, die mij mijn lucht gaf
mijn moeder, mijn moeder, mijn moeder
(Dank aan Lou voor deze woorden)