Аркона — По сырой земле songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "По сырой земле" van Аркона.
Songteksten
Ой ты, речка, речка широка,
Ой-да милая, трепетна, глубока,
Ты поведай о своем пути,
Ой-да! о горе матушки-земли.
Ой-да браты, браты лесные,
Дерева-деды, да вековые,
Сколь уж время времечко ушло,
Да чрез века на землю снизошло.
Обреченно руки вздымая
К обители Рода, вновь я вопрошаю:
Ой, да! Да матушка-заря
Ой не тревожь ты песню соловья.
Встань пред солнцем яро горящем,
Пред великим чуром, обратись ты к спящим!
Вечность спит во мгле,
Словно ждет войну,
Дремлет вера безысходно.
Братья на земле,
Их сердца в плену
Стонут болью обреченно.
По сырой земле, что в твоих слезах,
Пронесем родные веды.
Пусть омоет дождь скорбь в слепых очах,
Мы вернулись для победы!
Подыми ты взор свободный,
Тронь ты гладь души лесной.
Забвенные просторы
Душу манят вслед за собой.
Пьянящий дух свободы
Огнем сердце теребит
И снова познан мною
Свет руин, что был позабыт.
И вновь рассвет, во тьму пронзаясь,
Вторит, что жива она,
Та вера, что заветам давним предана.
Былою славой исчезая в тьму столетий давних дней,
Куда идем, не зная мы родни своей?!
Куда спешим, воротя взгляд от старой правды?
Чего мы ждем? От мира чуждого сладкой награды?
Вонзая зубы в Явь бежим от родового древа.
Но громким гласом молвят братья: «мы живы, Деды!»
И гласом ночи ты промолви заветы
Той сущности вечной, что нам сокровенна.
И славы манящей затми серы очи.
Мы есть сыны света, мы есть сестры ночи!
Songtekstvertaling
Oh, jij rivier, de rivier is breed,
Oh ja, en schat, een trillende, diepe,
Vertel me over je reis.,
Oh, Ja! over de berg van moeder aarde.
Oh ja, de broeders, de Broeders van het bos,
Bomen-grootvaders, Ja eeuwenoud,
Hoeveel tijd is er verstreken,
Ja, door eeuwen heen daalde de aarde af.
Handen opgeheven uit berusting
Naar de woning van de familie, nogmaals vraag ik:
Oh, Ja! Ja, moeder dageraad.
Oh, verstoor het lied van de Nightingale niet.
Sta voor de zon die fel brandt,
Voor de grote plaag, ga naar de slapers!
De eeuwigheid slaapt in het donker,
Alsof je op oorlog wacht.,
Slapend geloof is hopeloos.
Broeders op aarde,
Hun harten zijn verdeeld.
Ze kreunen met pijn en verdoemenis.
Op de natte grond die in je tranen zit,
Laten we de inheemse Veda ' s dragen.
Laat de regen het verdriet wegspoelen in blinde ogen,
We zijn terug om te winnen!
Hef je ogen vrij,
Het oppervlak van de ziel van het bos aanraken.
Vergeten ruimtes
De ziel wenkt naar zichzelf.
De bedwelmende geest van vrijheid
Mijn hart bonst van vuur.
En weer bij mij bekend
Het licht van de ruïnes die vergeten waren.
En opnieuw de dageraad, doordringende de duisternis,
Echo ' s dat ze leeft,
Het geloof dat al lang verbonden is met de Verdragen.
Vroegere glorie verdween in de duisternis van eeuwen oude dagen,
Waar gaan we heen zonder onze familie te kennen?!
Waar zijn we gehaast, onze ogen afwenden van de oude waarheid?
Waar wachten we op? Van een buitenaardse tot een zoete beloning?
Als we onze tanden in de realiteit zetten, vluchten we voor de stamboom.
Maar de broers zeggen met een luide stem: "we leven, grootvaders!"
En met de stem van de nacht spreken jullie een verbond aan.
De eeuwige essentie die voor ons verborgen is.
En glorie die donkere grijze ogen wenkt.
Wij zijn de zonen van het licht, Wij zijn de Zusters van de nacht!