Arkaik — Elegy for the Disillusioned songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elegy for the Disillusioned" van Arkaik.
Songteksten
Hollowed in existential chaos, feel the embrace of its undertow*
Phase in and out of a deconstructing mage that we find
Gaze into this hatred filled plight and design the fabrics of destruction
As fermenting as it may be, splendor lies within its shards
Pathological embers smolder continuously, Vividly escaping through scorched
synapses
This ferment is all that will be, stand and absorb its inequity
Destruction is our only means and we spread it with such fervor,
I’d like to bask in the warmth of our civilization as it goes down in flames
This requiem rings in the ears of a populace lost in a labyrinth of arrogance
As dissonance reigns its force shackles all its soils
The face of all being shattered underneath its pressure
Witness this disfigured atrocity, it stands alone amongst its ruins
Bleed deceit as it scrapes the face of our mother with razorblade fingertips
Tear away the essence of humanity like wolves ravaging children of excess
But to descend deep inside the cracks is to discover profound brilliance
And to believe such an agitating dream, Into depths of worldly malignancy
The key remains concealed
Lost inside this fractured antipathy, wallow in a cavern of malevolent
precipitation
Bleeding from the womb of a mother, this disease has spread beyond regression
Forever more
Songtekstvertaling
Gehuld in existentiële chaos, voel de omhelzing van zijn onderstroom*
Fase in en uit een deconstructieve mage die we vinden
Kijk in deze haat gevulde benarde toestand en ontwerp de stoffen van vernietiging
Hoe fermenterend het ook is, er zit pracht in de scherven.
Pathologische sintels smollen voortdurend, levendig ontsnappen door verschroeide
synapsen
Dit gisten is alles wat zal zijn, staan en absorberen zijn ongelijkheid
Vernietiging is ons enige middel en we verspreiden het met zoveel ijver.,
Ik wil me koesteren in de warmte van onze beschaving als het in vlammen opgaat.
Dit requiem rinkelt in de oren van een volk verloren in een labyrint van arrogantie
Als dissonantie zijn kracht ketent al zijn bodems
Het gezicht van alles wordt verbrijzeld onder de druk
Getuige deze misvormde gruweldaad, het staat alleen tussen de ruïnes
Bloed bedrog terwijl het het gezicht van onze moeder schraapt met scheermesjes vingertoppen
Verscheur de essentie van de mensheid als wolven die kinderen van overmaat teisteren.
Maar diep in de scheuren afdalen is een diepe schittering ontdekken.
En om zo ' n prikkelende droom te geloven, in de diepten van wereldse kwaadaardigheid
De sleutel blijft verborgen.
Verloren in deze gebroken antipathie, zwelgen in een grot van kwaadwillend
neerslag
Bloeding uit de baarmoeder van een moeder, deze ziekte heeft zich verder verspreid dan regressie.
Voor altijd meer