Aristide Bruant — À Montmartre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "À Montmartre" van Aristide Bruant.
Songteksten
Malgré que j’soye un roturier
Le dernier des fils d’un Poirier
D' la ru' Berthe
Depuis les temps les plus anciens
Nous habitons, moi-z-et les miens
A Montmerte
L’an mil-huit-cent-soixante et dix
Mon papa qu’adorait l’trois six
Et la verte
Est mort à quarante et sept ans
C’qui fait qu’i r’pose d’puis longtemps
A Montmerte
Deux ou trois ans après je fis
C’qui peut s’app’ler, pour un bon fils
Eun rud' perte:
Un soir, su' l’boul’vard Rochechouart
Ma pauv' maman se laissait choir
A Montmerte
Je n’fus pas très heureux depuis
J’ai bien souvent passé mes nuits
Sans couverte
Et ben souvent, quand j’avais faim
J’ai pas toujours mangé du pain
A Montmerte
Mais on était chouette, en c’temps-là
On n’sacrécœurait pas sur la
Butte déserte
Et j’faisait la cour à Nini
Nini qui voulait fair' son nid
A Monmerte
Un soir d’automne à c’qui paraît
Pendant qu’la vieill' butte r’tirait
Sa robe verte
Nous nous épousions dans les foins
Sans mair', sans noce et sans témoin
A Montmerte
Depuis nous avons des marmots:
Des p’tits jumell’s, des p’tits jumeaux
Qui f’ront, certes
Des p’tits Poirier qui grandiront
Qui produiront et qui mourront
A Montmerte
Malgré que j’soye un roturier
Le dernier des fils d’un Poirier
D' la ru' Berthe
Depuis les temps les plus anciens
Nous habitons, moi-z-et les miens
A Montmerte
Songtekstvertaling
Ook al ben ik een gewone burger
De laatste van de zonen van een perenboom
D 'La ru' Berthe
Sinds de oudste tijd
We leven, I-z-en de mijne
Naar Montmerte
Het jaar 1787110
Mijn vader hield van de drie zes
En de groene
Overleden op 47.
Wat doet i r ' poseren voor een lange tijd
Naar Montmerte
Twee of drie jaar later deed ik dat.
Wat kan worden toegepast, voor een goede zoon
Verlies:
Op een avond, op de boul'vard Rochechouart.
Mijn arme moeder liet zichzelf zingen.
Naar Montmerte
Ik ben sindsdien niet erg gelukkig geweest.
Ik heb vaak mijn nachten doorgebracht
Zonder bestek
En ben vaak, toen ik honger had.
Ik At niet altijd brood.
Naar Montmerte
Maar we waren toen aardig.
Het was niet heilig op de
Verlaten Butte
En ik maakte Nini het Hof.
Nini die haar nest wilde verwennen.
Op Monmerte
Een herfstavond in C'quières
Terwijl de oude butte aan het schieten was
Haar groene jurk.
We gingen trouwen in het hooi.
Zonder mair , zonder huwelijk en zonder getuige.
Naar Montmerte
Sinds we marmots hebben:
Twin boys, twin boys
Wie voorin, zeker.
Kleine perenbomen die zullen groeien
Wie zal voortbrengen en sterven?
Naar Montmerte
Ook al ben ik een gewone burger
De laatste van de zonen van een perenboom
D 'La ru' Berthe
Sinds de oudste tijd
We leven, I-z-en de mijne
Naar Montmerte