Arbon — Il pleut au paradis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il pleut au paradis" van Arbon.
Songteksten
Ta peau parfume ma mémoire
Mon coeur s’est arrondi
Les chiens aboient dans la nuit noire
Il pleut au paradis
Et sous la touffeur végétale
Les lianes, les roseaux
Les troncs plus durs que du métal
Nous cherchons les oiseaux
Longtemps longtemps on se promène
On avance au hasard
L’inconfort de vivre nous mène
On marche sans savoir
Tout ce qu’un homme aime ou déteste
Qui en connait le prix?
Ce qui s’en va et ce qui reste
Il pleut au paradis
Un jour arrive, on fait silence
On plonge au fond de l’eau
Près des récifs qui ferment l’anse
D’un idyllique îlot
Mais les trésors et les épaves
Sous nos beaux yeux s’enfuient
Jetant des reflets flous et graves
Il pleut au paradis
Puis l’océan, vieux crooner rauque
Des ombres plein la voix
Nous jette sur le sable glauque
D’un regret quelquefois
Nos mains y fouillent et ratissent
Quelques maigres roupies
Pour récompense de nos vices
Il pleut au paradis
Pourtant le bien-être ruisselle
Bientôt au coeur de nous
Le corps enduit d’huile essentielle
Nous tombons à genoux
Deux lataniers lancent leurs palmes
L’amour finit ici
Près du ciel gris sous la mer calme
Il pleut au paradis
Songtekstvertaling
Je huid ruikt mijn geheugen.
Mijn hart is afgerond.
Honden blaffen in de donkere nacht
Het regent in het paradijs.
En onder de plant Tufts
Lianen, riet
Lastiger dan metaal
We zijn op zoek naar vogels
Lang lopen we
We gaan willekeurig verder.
Het ongemak van het leven leidt ons
We lopen zonder te weten
Alles waar een man van houdt of een hekel aan heeft
Wie weet de prijs?
Wat verdwijnt en wat overblijft
Het regent in het paradijs.
Op een dag zijn we stil.
We duiken naar de bodem van het water
Bij de riffen die de baai sluiten
Van een idyllisch eiland
Maar schatten en wrakken
Onder onze mooie ogen wegrennen
Gieten wazig en diepe reflecties
Het regent in het paradijs.
Dan de oceaan, oude crooner Hees
Schaduwen volle stem
Gooit ons op het modderige zand
Van een spijt soms
Onze handen zoeken en harken
Een paar magere roepies
Als beloning voor onze zonden.
Het regent in het paradijs.
Toch vloeit het welzijn voort
Binnenkort in het hart van ons
Het lichaam bedekt met etherische olie
We vallen op onze knieën
Twee lataniers lanceren hun flippers.
De liefde eindigt hier.
Bij de grijze hemel onder de kalme zee
Het regent in het paradijs.