Aram quartet — Un'emozione da poco songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un'emozione da poco" van Aram quartet.

Songteksten

C'è una ragione che cresce in me
E l'incoscienza svanisce
E come un viaggio nella notte finisce
Dimmi, dimmi, dimmi che senso ha
Dare amore a un uomo senza pietà
Uno che non si è mai sentito finito
Che non ha mai perduto
Mai
Per te, per te una canzone
Mai una povera illusione, un pensiero banale
Qualcosa che rimane

Invece per me, per me più che normale
Che un'emozione da poco
Mi faccia stare male
Una parola detta piano basta già
Ed io non vedo più la realtà
Non vedo più a che punto sta
La netta differenza
Fra il più cieco amore
E la più stupida pazienza
No, io non vedo più la realtà
Né quanta tenerezza ti da
La mia incoerenza
Pensare che vivresti benissimo anche senza

C'è una ragione che cresce in me
E una paura che nasce
L'imponderabile confonde la mente
Finché non si pente

E poi per me più che normale
Che un'emozione da poco
Mi faccia stare male
Una parola detta piano basta già
Ed io non vedo più la realtà
Non vedo più a che punto sta
La netta differenza
Fra il più cieco amore
E la più stupida pazienza
No, io non vedo più la realtà
Né quanta tenerezza ti da
La mia incoerenza
Pensare che vivresti benissimo anche senza

Songtekstvertaling

Er is een reden dat steeds in mij En het verlies van bewustzijn verdwijnt, En als een reis in de nacht eindigt Vertel me, vertel me, vertel me wat is de zin van het Geven van liefde aan een man zonder vroomheid degene die is nooit af, Die nooit verloren heeft Ooit, voor u, Voor u een song Nooit een slechte illusie, een triviale gedachte, Iets dat blijft voor mij, voor mij is het meer dan normaal dat een emotie Die net voel ik Me slecht Een woord, wel de plan al genoeg En ik zie niet meer de werkelijkheid die ik Niet kan zien op welk punt is Het scherpe verschil Tussen de meer blinde liefde En de meest domme geduld Nee, ik zie niet in de werkelijkheid, Noch hoeveel tederheid die je krijgt van mijn onsamenhangend Denken dat je zou leven en ook zonder dat Er een reden is steeds in mij En een angst die geboren is uit De onverwachte verwart de geest Tot het berouw, En dan voor mij, het is meer dan normaal dat een emotie Die net voel ik Me slecht Een woord, genaamd het plan al genoeg En ik zie niet meer de werkelijkheid die ik Niet kan zien op welk punt is Het scherpe verschil Tussen de meer blinde liefde En de meest domme geduld Nee, ik zie niet in de werkelijkheid, Noch hoeveel tederheid die je krijgt van mijn onsamenhangend Denken dat je zou leven ook zonder