Antonio Maggio — Anche Il Tempo Può Aspettare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Anche Il Tempo Può Aspettare" van Antonio Maggio.
Songteksten
Ore da caviale a colazione,
ore che è già tardi e devo andare,
ore di sonno arretrato,
ore di tutto d’un fiato.
Ore sulla spiaggia, ed è gennaio,
ore con la moglie del fornaio,
ore da fotografare,
da fermare e incorniciare.
Ore indietro per precedere eventuali rese,
ore avanti per riprendere quelle
Oh oh oh oh oh.
Ore che la radio suona Lucio,
ore che assaporo ogni tuo bacio,
ore che ti aspetto ancora
senza dire una parola.
Ore a far l’amore e a consumarsi,
per lasciarsi e poi dimenticarsi,
ore appeso a un tuo perdono,
ore che son come sono.
Quante volte aspetti immobile la fine del mese,
quante invece vuoi comprendere, ma non sai l’inglese.
Oh oh oh oh oh.
Ore che ti guardo, e tu a dormire,
ore che anche il tempo può aspettare,
ore da recuperare,
da scartare e consumare.
Ore che nessuno si vergogna,
ore con mio nonno alla campagna,
ore quando fai il maiale,
ore da record mondiale.
Notti a prima vista senza te, che non sei più accanto,
tanto c'è il servizio fai da te, mentre ancora canto.
Oh oh oh oh oh.
(Grazie a Antonio Schiena per questo testo)
Songtekstvertaling
Uren van Kaviaar tot ontbijt,
het is al laat en ik moet gaan.,
uren van vertraagde slaap,
uren van alles in één adem.
Uren op het strand, en het is Januari,
uren met de bakkersvrouw,
uren om te fotograferen,
om te stoppen en erin te luizen.
Uren terug voor elke terugkeer.,
uren vooruit om die te filmen.
Oh oh oh oh oh.
Uren dat de radio Lucio speelt,
uren geniet ik van elke kus,
uren wachten op jou
zonder een woord te zeggen.
Uren van vrijen en consumeren,
om uit elkaar te gaan en dan te vergeten,
uren hangen aan je vergiffenis,
uren die zijn zoals ze zijn.
Hoe vaak wacht je onbeweeglijk aan het einde van de maand,
hoeveel wil je er begrijpen, maar je kent geen Engels.
Oh oh oh oh oh.
Uren kijk ik naar je, en je slaapt,
uren dat zelfs het weer kan wachten,
uren om te herstellen,
om weggegooid en geconsumeerd te worden.
Uren waar niemand zich voor schaamt,
uren met mijn grootvader op het platteland,
uren als je varkensvlees maakt,
wereldrecorduren.
Nachten op het eerste gezicht zonder jou, die niet langer hiernaast zijn,
tot zover de DIY service, terwijl ik nog zing.
Oh oh oh oh oh.
(Dank aan Antonio terug voor deze tekst)