Antonino Spadaccino — Resta ancora un po' songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Resta ancora un po'" van Antonino Spadaccino.
Songteksten
E non posso spiegarti il perché
A volte scivolo in basso, ma non è solo sesso
mi illudo ancora di non averti perso
Scrivo l'ultimo soffio di voce
No, non voglio trovare la pace
ma restare a guardare il confine
Tra il mio cuore ed il tuo
Amo sbagliare, amo farmi del male
ogni pezzo di pelle, ti vorrei toccare
una lacrima scende, ma tu non andare, resta
Ora parlami dimmi qualcosa
sento il peso dell'aria
non mi fa respirare
ti prego, ti prego, lasciami fare
Ogni amore sbagliato ha il suo costo
quel che è stato
io lo tengo nascosto
lo terrò tra le pieghe del letto
E quelle del cuore perché
Amo sbagliare, amo farmi del male
ogni pezzo di pelle, ti vorrei toccare
una lacrima scende, non so dove andare
come la pioggia improvvisa in un giorno di sole.
Amo restare a guardarti,
senza chiederti niente, senza fare rumore,
mentre una lacrima scende
non so dove andare
tu almeno resta ancora.
Le nostre mani non si toccano
ma la mia bocca chiede ancora della tua
da te che non mi cerchi e non mi vuoi
ma poi mi prendi, mi riprendi e poi mi mandi via, via
Perché amo restare a guardarti
senza chiederti niente, senza fare rumore
mentre una lacrima scende, non so dove andare
tu almeno resta ancora un po'
resta ancora un po'.
Songtekstvertaling
En ik kan niet uitleggen waarom ik soms naar beneden glijden, maar het is niet alleen maar seks heb ik nog niet verloren, ik Schrijf de laatste ademtocht van de stem Nee, ik wil niet om de vrede te vinden, maar daar blijven om te kijken hoe de grens Tussen mijn hart en je Liefde mis te gaan, ik hou me pijn doen, elk stukje huid, ik zou graag contact een traan vallen, maar je gaat niet, Nu om met mij te praten vertel me iets wat ik kan het gevoel het gewicht van de lucht die ik adem, ik bid u, bid ik u, laat mij Alle liefde verkeerd heeft haar kostte wat het was ik houd het verborgen ik hou het tussen de plooien van het bed En die van het hart, want ik Hou het verkeerd is, ik hou me pijn doen, elk stukje huid, ik zou graag contact een traan valt, ik weet niet waar te gaan, zoals de plotselinge regen op een zonnige dag.
Ik hou ervan om naar je te kijken, je niets te vragen, geen geluid te maken, terwijl een traan valt Weet ik niet waar je heen moet.
Onze handen raken elkaar niet aan maar mijn mond vraagt nog steeds naar de jouwe van jou dat je me niet zoekt en me niet wilt maar dan neem je me mee, Neem me terug en stuur me dan weg, want Ik hou ervan om naar je te blijven kijken zonder je iets te vragen, zonder lawaai te maken terwijl een traan valt, Ik weet niet waar je naar toe moet.