ANTONELLO VENDITTI — Modena songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Modena" van ANTONELLO VENDITTI.
Songteksten
Con le nostre famose facce idiote, eccoci qui.
Con i nostri sorrisi tristi, a parlarci ancora di noi
e non c' niente da scoprire, niente da salvare
nelle nostre parole.
Ricordi, libri da buttare, frasi da imputare
di due bandiere dritte in faccia al sole.
Ma cos' questa nuova paura che ho?
Ma cos' questa voglia di uscire, andare via?
Ma cos' questo strano rumore di piazza lontana,
sar forse tenerezza o un dubbio che rimane?
Ma siamo qui, a Modena,
io resto qui a guardarti negli occhi, lo sai.
E non c' tempo per cambiare,
tempo per scoprire un nuova illusione.
La nostra vita Coca-Cola, fredda nella gola
di un padre troppo tempo amato.
Quanto valeva, aver parlato gi da allora,
quando tutto era da fare e tu non eri importante.
Ma siamo qui, a Modena,
io resto qui, con un bicchiere vuoto nella mano.
E non c' tempo per scoprire,
tempo per cambiare cosa abbiamo sbagliato.
La nostra vita Coca-Cola, fredda nella gola
di un ordine che non abbiamo mai voluto.
Ma cos' questa nuova paura che ho?
Ma cos' questa voglia di uscire, andare via?
Ma cos' questo strano rumore di piazza lontana?
Un nuova tenerezza o un dubbio che rimane.
Songtekstvertaling
Met onze beroemde stomme gezichten, hier zijn we dan.
Met onze droevige glimlach, om weer over ons te praten
en er valt niets te ontdekken, niets te redden
in onze woorden.
Herinneringen, boeken om weg te gooien, zinnen om toe te rekenen
twee vlaggen recht in het gezicht van de zon.
Maar wat is die nieuwe angst die ik heb?
Maar wat is die drang om eruit te komen?
Maar wat is dit vreemde geluid van het Verre plein?,
blijft er tederheid of twijfel over?
Maar we zijn hier, in Modena,
Ik blijf hier en kijk je in de ogen.
En er is geen tijd om te veranderen.,
tijd om een nieuwe illusie te ontdekken.
Ons leven Coca-Cola, koud in de keel
van een lang geliefde vader.
Hoeveel was het waard, na al gesproken te hebben sindsdien,
toen alles gedaan moest worden en jij niet belangrijk was.
Maar we zijn hier, in Modena,
Ik blijf hier met een leeg glas in mijn hand.
En er is geen tijd om erachter te komen,
tijd om te veranderen wat we verkeerd deden.
Ons leven Coca-Cola, koud in de keel
een bevel dat we nooit wilden.
Maar wat is die nieuwe angst die ik heb?
Maar wat is die drang om eruit te komen?
Maar wat is dit vreemde geluid van het Verre plein?
Een nieuwe tederheid of twijfel die overblijft.