Anthropia — The Torn Off Wing of the Butterfly songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Torn Off Wing of the Butterfly" van Anthropia.
Songteksten
Blurred vision of what my life could be With her, fade me away
Wrapping bliss is here synthetic
I know i’m dreaming, but it’s so soothing
Through his eyes i see myself naked
My secret garden revelated
Why doesn’t he speak to me??? speak to me…
Slumped on settee, jack in hand
Smoke and darkness fill the air
A scene too mature for a child
(It seems i lived thousand lives)
Eyes wide open, disconnected
While my mind lives its romance
I seem quite dead but if you look closely i smile
Through my eyes don’t you see my will
I want someone who’s strong
This wait, it bother me In a strange motion of turmoil
Her braided aura evaporates
Although i hold you tight against my warmth
Your entity flees from my arms
How long will you stay in this reverie
I’m here in the real world
Peharps, i’m wrong, don’t you want me? really???
In a moment of pure stupor
Her braided blond hair is moving away
I leave it’s not a dream, you missed the boat
See you when you’ll be on board
As i see her walking away,
Such as a torn off wing from a butterfly
I try to keep her silhouette in mind
But now that she reached the corner of the street
It seems that her face is already erased from my retina.
Is this the way humans are supposed
To forget the loved ones, lord?
Songtekstvertaling
Wazig zien van wat mijn leven met haar zou kunnen zijn, vervagen me
Inpakbliss is hier synthetisch
Ik weet dat ik droom, maar het is zo rustgevend.
Door zijn ogen zie ik mezelf naakt
Mijn geheime tuin onthulde zich.
Waarom praat hij niet met mij??? praat tegen me.…
Afgezakt op de bank, jack in hand
Rook en duisternis vullen de lucht
Een scène te volwassen voor een kind
Ik heb duizenden levens geleefd .)
Ogen wijd open, afgesloten
Terwijl mijn geest zijn romantiek leeft
Ik lijk wel dood, maar als je goed kijkt, lach ik.
Door mijn ogen zie je mijn wil niet
Ik wil iemand die sterk is.
Dit wachten, het stoort me in een vreemde beweging van onrust
Haar gevlochten aura verdampt.
Hoewel ik je stevig vasthoud tegen mijn warmte
Jouw entiteit vlucht uit mijn armen.
Hoe lang blijf je in deze reverie?
Ik ben hier in de echte wereld.
Peharps, ik heb het mis, wil je me niet? echt???
In een moment van pure stupor
Haar gevlochten blond haar trekt weg.
Het is geen droom, je hebt de boot gemist.
Ik zie je als je aan boord bent.
Als ik haar zie weglopen,
Zoals een afgescheurde vleugel van een vlinder
Ik probeer haar silhouet in gedachten te houden.
Maar nu ze de hoek van de straat heeft bereikt
Het lijkt erop dat haar gezicht al uit mijn netvlies is gewist.
Is dit de manier waarop mensen verondersteld worden
Om de geliefden te vergeten, Heer?