Anthropia — In the Maze of a Nightmare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In the Maze of a Nightmare" van Anthropia.
Songteksten
Awakened in a dream
Surprised but not rested
Unexplained loss of time
One day one week or more
Prowling through the ruins
Greener more sinuous
Why did the notes lead me here
Time will tell
No birds no sound but my feet
Won’t know the purpose
Of the maze
Until i reach the end of it
Outbreak
The arch i see
Something is coming
And then i feel catatonic
In the maze of a nightmare
You can forever wait
For the time to awake
In the maze of a nightmare
It never happens
The scars hurt for real
In the grip of a warlord
His four red arms grasp you
And shred your flesh
In the maze of a nightmare
Nothing left but unfurl
A white flag and flee
Endless turmoil of dementia
All the exits lead to the fight
Damned town without
Any landmark
All is done to feel an outcast
Oh why i’m here?
One more stone
For the last fine trip
Yes the shrine
The only fleeing place
Ready to confront
The glorious desert of jewels
In the maze of a nightmare
You can forever wait
For the time to awake
In the maze of a nightmare
It never happens
The scars hurt for real
And when retracing your steps
Nothing’s left but to swallow
Your pride and stray
In the maze of a nightmare
Lost a lot and realize it was in vain
Songtekstvertaling
Ontwaakt in een droom
Verrast, maar niet uitgerust
Onverklaarbaar tijdverlies
Één dag één week of meer
Sluipend door de ruïnes
Groener gezonder
Waarom hebben de aantekeningen me hierheen geleid?
De tijd zal het leren.
Geen vogels geen geluid behalve mijn voeten
Zal het doel niet kennen
Van het doolhof
Tot ik het einde bereikt heb.
Uitbraak
De boog die ik zie
Er komt iets aan.
En dan voel ik me catatonisch.
In het doolhof van een nachtmerrie
Je kunt eeuwig wachten.
Voor de tijd om wakker te worden
In het doolhof van een nachtmerrie
Het gebeurt nooit.
De littekens doen echt pijn.
In de greep van een krijgsheer
Zijn vier rode armen grijpen je.
En je vlees verscheuren.
In het doolhof van een nachtmerrie
Niets meer dan ontvouwen.
Een witte vlag en vlucht
Eindeloze beroering van dementie
Alle uitgangen leiden naar het gevecht.
Verdomde stad zonder
Elk oriëntatiepunt
Alles wordt gedaan om een verschoppeling te voelen
Waarom ben ik hier?
Nog één steen.
Voor de laatste fijne reis
Ja, het heiligdom.
De enige vluchtplaats
Klaar om te confronteren
De glorieuze woestijn van juwelen
In het doolhof van een nachtmerrie
Je kunt eeuwig wachten.
Voor de tijd om wakker te worden
In het doolhof van een nachtmerrie
Het gebeurt nooit.
De littekens doen echt pijn.
En wanneer jullie je stappen terugnemen.
Er is niets anders over dan te slikken.
Je trots en verdwaalde
In het doolhof van een nachtmerrie
Veel verloren en beseffen dat het tevergeefs was