Annotations of an Autopsy — Into The Black Slumber songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Into The Black Slumber" van Annotations of an Autopsy.
Songteksten
The bones of the ancients lay silent in the dust.
Entwind with the remains of the resistance.
I stood somber admist the remnants
of a war forght in vein.
As I look upon their bones I knew it was my time.
In the absence of the sun,
I stood somber admist the storm
and witessed the aftermath of heresy,
and the fall of the divine.
My eyes transfixed upon a distant
shape.
Glowing, drawing ever closer.
I watched as the shape drew near
and
before my eyes turned into a demon.
He stoped in his tracks before me.
Upon
his head layed a crown of fire.
The flames flickered as his eyes met mine.
We stood motionless in the storm
and he spoke to me.
«I've seen all that is to be seen,
I’ve heard all that is to be heard.
I am all knowing but still I am empty,
I’m so empty.»
He forged this crown from the flame
of mankind, but
the sadness of the world laid heavy on his brow. He can no longer bare the
burden of humanity.
The bones of the ancients lay silent in the
dust.
Entwind with the remains of the resitance.
I stood somber admist the
remnants
of a war forght in vein.
As I look upon their bones I knew it was my time.
Right before my eyes, the demon turned
to ash upon the snow.
I took
the crown, as the winds
took his remains to the sky.
The Wolves Gather Around
me howling black lullabys.
Their songs enslave even the strongest man in sleep.
As we slumber the snow erases us.
Wiping clean the slates of time.
Whitnessing the end of the world we know.
Wiping clean our
existence.
In the absence of the sun,
I stood somber admist the storm.
The
crown of hell laid heavy upon my head
as the world fell into the black slumber.
Songtekstvertaling
De botten van de ouden lagen stil in het stof.
Verstrengeld met de resten van het verzet.
Ik stond sombere bewonderaar de restanten
van een oorlog in een ader.
Als ik naar hun botten kijk, wist ik dat het mijn tijd was.
In afwezigheid van de zon,
Ik stond sombere bewonderaar de storm
en de nasleep van ketterij besprak,
en de val van het goddelijke.
M ' n ogen zijn op een verre weg veranderd.
vorm.
Gloeiend, steeds dichterbij.
Ik zag hoe de vorm dichterbij kwam.
en
voordat mijn ogen in een demon veranderden.
Hij stopte voor mij in zijn spoor.
Op
zijn hoofd had een vuurkroon.
De vlammen flikkerden toen zijn ogen de mijne ontmoetten.
We stonden onbeweeglijk in de storm
en hij sprak tegen me.
"Ik heb alles gezien wat te zien is,
Ik heb alles gehoord wat gehoord moet worden.
Ik weet alles, maar ik ben nog steeds leeg.,
Ik ben zo leeg.»
Hij smeedde deze Kroon uit de vlam
van de mensheid, maar
het verdriet van de wereld lag zwaar op zijn voorhoofd. Hij kan het niet langer verdragen.
last van de mensheid.
De beenderen van hen die er eertijds waren stil in de
stof.
Entwind met de resten van de resorantie.
Ik stond sombere bewonderaar de
overblijfsel
van een oorlog in een ader.
Als ik naar hun botten kijk, wist ik dat het mijn tijd was.
Vlak voor mijn ogen draaide de demon zich om.
as op de sneeuw.
Ik nam
de kroon, als de wind
nam zijn resten mee naar de lucht.
De Wolven Verzamelen Zich.
ik huil met zwarte slaapliedjes.
Hun liedjes maken zelfs de sterkste man in slaap tot slaaf.
Terwijl we sluipen, wist de sneeuw ons uit.
Veeg de latten van de tijd schoon.
Het einde van de wereld die we kennen witten.
Veeg ons schoon
bestaan.
In afwezigheid van de zon,
Ik stond sombere bewonderaar van de storm.
De
kroon van de hel, zwaar op mijn hoofd gelegd
terwijl de wereld in de zwarte slaap viel.