Anne Vanderlove — Mélancolitude songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mélancolitude" van Anne Vanderlove.

Songteksten

J' vous avais donné ma guitare
Et les chansons qui sont dedans
Et celles que je voulais faire plus tard
S’il me restait un peu de temps
Mon bateau prenait souvent l’eau
Mais je gardais pavillon haut
Le souffle du vent dans le dos
Le vent souffle aussi dans vos c urs
Effaçant le goût du bonheur
Jusqu’au souvenir du frisson
Ne vous laissant au bout du compte
Loin de vos refrains-certitude
Qu’une drôle de mélancolitude
Une drôle de mélancolitude
Mélancolitude, mélancolitude
Puis j' vous ai donné ma guitare
Et les révoltes qui sont dedans
Des refrains pour donner l’espoir
À ceux qui sont trop différents
Mais à ne pas trouver sa place
On ne laisse pas vraiment de traces
Le souffle du vent les efface
Le vent souffle aussi dans vos têtes
Vos idées sont des marionnettes
Vos pantins dansent sur le monde
Ne vous laissant au bout du compte
Loin de vos refrains-solitude
Qu’une drôle de mélancolitude
Une drôle de mélancolitude
Mélancolitude, mélancolitude
J' vous donnerai toujours ma guitare
Et tout l’amour qu’il y a dedans
Celui qui me vient des étoiles
Du bout du monde, du fond du temps
Mais prenez garde au temps qui passe
L’amour ne laisse pas de traces
Le souffle du vent les efface
Le vent qui souffle sur nos âmes
Finira par sécher nos larmes
Nous continuerons le voyage
Même si nous n' sommes que de passage
Au c ur d’un monde dérisoire
Et plein de mélancolitude
Une drôle de mélancolitude
Mélancolitude, mélancolitude

Songtekstvertaling

Ik gaf je mijn gitaar.
En de liedjes die erin staan
En degene die ik later wilde doen.
Als ik nog wat tijd had
Mijn boot nam vaak water.
Maar ik hield Paviljoen hoog.
De adem van de wind in de rug
De wind blaast ook in jullie harten
Het wissen van de smaak van geluk
Tot de herinnering aan de sensatie
Ik laat je niet achter op het einde.
Weg van je chorussen-zekerheid
Wat een grappige melancholie.
Een grappige melancholie
Melancholie, melancholie
Toen gaf ik je mijn gitaar.
En de opstandelingen die erin zijn.
Koor om hoop te geven
Voor hen die te verschillend zijn
Maar niet om zijn plaats te vinden
We laten geen sporen achter.
De adem van de wind maakt ze schoon.
De wind blaast ook in je hoofd.
Jouw ideeën zijn marionetten.
Je pantins dansen op de wereld
Ik laat je niet achter op het einde.
Weg van je hart-eenzaamheid
Wat een grappige melancholie.
Een grappige melancholie
Melancholie, melancholie
Ik zal je altijd mijn gitaar geven.
En alle liefde erin
Degene die naar mij komt van de sterren
Van het einde van de wereld, van het einde der tijden
Maar pas op voor de tijd.
Liefde laat geen spoor achter
De adem van de wind maakt ze schoon.
De wind die op onze zielen waait
Zal uiteindelijk onze tranen drogen
We zullen de reis voortzetten.
Ook al zijn we op doorreis
In het hart van een bespottelijke wereld
En vol melancholie
Een grappige melancholie
Melancholie, melancholie