Anne Vanderlove — Le gris-bleu de Scheveningen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le gris-bleu de Scheveningen" van Anne Vanderlove.
Songteksten
Il venait de la Mer du Nord, et m’a laissé au fond des yeux
Le gris-bleu qu’avec ses pinceaux il diluait dans ses tableaux,
C’est tout ce qu’on m’a dit de lui, du peintre un jour évanoui,
Laissant à l’enfant que j'étais comme une esquisse inachevée,
Des pastilles de couleurs craquelées,
Les couleurs des aquarelles, de ses aquarelles brisées,
Les couleurs des aquarelles, de ses aquarelles brisées.
Et j’ai connu d’autres rivages, bien au loin de Scheveningen,
J’ai grandi face aux Logoden qui m’ont donné d’autres images,
J’avais des plages pour rêver, mais l’eau des larmes est trop salée,
Et jamais je n’ai pu trouver cette eau douce qu’il me fallait
Pour diluer les couleurs séchées,
Les couleurs des aquarelles, de mes aquarelles fanées,
Les couleurs des aquarelles, de mes aquarelles fanées.
Et le gris a pris trop de place dans ma vie d’ardoise et d’hiver,
Mouillée dans l’eau des yeux gris-bleu comme l'étaient ceux de mon père,
Mais le vent d’Ouest et l’vent du Nord ont repoussé mon ciel chargé,
Moi j’ai glissé dans mes paroles les mélodies qu’ils m’apportaient,
Et depuis mes chansons s’envolent…
Et depuis, mes chansons s’envolent, tour à tour couleur Logoden,
Ou teintées des couleurs anciennes du gris-bleu de Scheveningen,
Le gris-bleu de Scheveningen,
Le gris-bleu de ses yeux, le gris-bleu de Scheveningen,
Ce gris-bleu dans mes yeux, le gris-bleu de Scheveningen…
Songtekstvertaling
Hij kwam van de Noordzee, en liet me achter in mijn ogen.
De grijsblauwe die met z 'n kwasten verdund werd in z' n schilderijen.,
Dat is alles wat me over hem verteld is, de schilder viel op een dag flauw.,
Het kind achterlaten dat ik was als een onvoltooide schets,
Gekraakte kleurchips,
De kleuren van aquarellen, zijn gebroken aquarellen,
De kleuren van aquarellen, zijn gebroken aquarellen.
En ik kende andere kusten, ver weg van Scheveningen.,
Ik groeide op tegenover de Logoden die me andere beelden gaf.,
Ik had stranden om over te dromen, maar het water van tranen is te zout,
En ik kon nooit dat zoet water vinden dat ik nodig had.
Om gedroogde kleuren te verdunnen,
De kleuren van aquarellen, mijn vervaagde aquarellen,
De kleuren van aquarellen, mijn vervaagde aquarellen.
En Gray nam te veel ruimte in mijn lei en winterleven.,
Nat in het water van de grijs-blauwe ogen net als die van mijn vader.,
Maar de westelijke Wind en de noordelijke wind duwden mijn drukke hemel terug,
Ik gleed in mijn tekst de melodieën die ze me brachten,
En sinds mijn liedjes wegvliegen…
En sindsdien vliegen mijn liedjes weg, in kleur Logoden.,
Of gekleurd met de oude kleuren van Scheveningen ' s grijs-blauw,
De grijsblauw van Scheveningen,
Het grijze blauw van zijn ogen, het grijze blauw van Scheveningen,
Dit Grijs-blauw in mijn ogen, het grijs-blauw van Scheveningen…