Anne Sylvestre — Si mon âme en partant songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Si mon âme en partant" van Anne Sylvestre.
Songteksten
Si mon âme en partant ne peut, dans ses bagages
Emporter la douceur d’une soirée de mai
S’il lui faut oublier qu’existèrent jamais
Les algues, les cailloux ramassés sur les plages
Ne pourrait-elle au moins sauver quelques nuages?
De ceux qui couronnaient Sainte-Rose-du-Nord
Ou bien les étendues de colza jaune d’or
Que Clémence, à trois ans, saluait au passage
Si mon âme en partant, soudain se retrouvait
Orpheline de tout ce qui l'émerveillait
Je mourrais
À regret
Si mon âme en partant doit laisser sur la rive
Le parfum de la terre après les giboulées
Ou celui d’une ville au bitume lavé
Quand, au petit matin, les balayeuses arrivent
Ne peut-elle emporter cette fragrance vive
Du jasmin qui poussait au Jardin de Tassin
L’odeur de tel matou aux relents assassins
Ou l'étrange senteur des amours en dérive?
Si mon âme en partant, soudain se retrouvait
Orpheline de tout ce qui l'émerveillait
Je mourrais
À regret
Si mon âme en faisant son ultime balade
Devait abandonner les chansons de marins
Et le frémissement des tambours africains
La morsure dorée des musiques nomades
Garderait-elle pas, comme une dérobade
Le rire de Baptiste éclaboussant le ciel
Les larmes des pianos, les guitares fidèles
Et les saxos du jazz aux obscures glissades?
Si mon âme en partant, soudain se retrouvait
Orpheline de tout ce qui l'émerveillait
Je mourrais
À regret
Si mon âme en fuyant doit oublier, sereine
Les enfants de mon corps et ceux de mes chansons
Les fêtes célébrées dans certaines maisons
Notre-Dame de dos, couchée près de la Seine
S’il lui faut dépouiller l’amour avec la peine
Et ne rien ressentir, pas même le regret
De n’avoir pas été celle qu’on espérait
Mais juste le brouillon d’une autre si lointaine
Quand mon âme, en partant, depuis toujours saura
Qu’on y va sans bagages à ce rendez-vous-là
Croyez-moi
Elle reviendra !
Songtekstvertaling
Als mijn ziel bij het verlaten niet kan, in zijn bagage
Neem de zoetheid van een meiavond weg
Als het nodig is om te vergeten dat nooit heeft bestaan
Algen, kiezels verzameld op de stranden
Kan ze niet op z ' n minst wat wolken redden?
Van hen die Sainte-Rose-du-Nord gekroond hebben
Of het uitspansel van gouden gele koolzaad
Die Clemence, toen hij drie was, begroette de doorgang.
Als mijn ziel wegging, plotseling zichzelf vond
Wees van alles wat hem verbaasde.
Ik zou sterven.
Betreuren
Als mijn ziel moet vertrekken op de kust
De geur van de aarde na de ingewanden
Of die van een stad met gewassen bitumen
Wanneer, in de vroege ochtend, veegmachines arriveren
Kan ze deze heldere geur niet weghalen?
Jasmijn die groeit in de tuin van Tassin
De geur van zo ' n matou met moordlustige hints
Of de vreemde geur van liefde die ronddrijft?
Als mijn ziel wegging, plotseling zichzelf vond
Wees van alles wat hem verbaasde.
Ik zou sterven.
Betreuren
Als mijn ziel zijn ultieme rit doet
Ik moest de liedjes van matrozen opgeven.
En het trillen van Afrikaanse drums
De gouden beet van nomadische Muziek
Zou ze niet houden, als een koopje
Baptiste ' s gelach spetterde de lucht
De tranen van piano ' s, de trouwe gitaren
Hoe zit het met jazzsaxons met donkere slips?
Als mijn ziel wegging, plotseling zichzelf vond
Wees van alles wat hem verbaasde.
Ik zou sterven.
Betreuren
Als mijn ziel op de vlucht moet vergeten, sereen
De kinderen van mijn lichaam en die van mijn liedjes
Vakantie gevierd in sommige huizen
Notre-Dame de dos, die bij de Seine ligt
Als hij liefde met verdriet moet strippen
En voel niets, zelfs geen spijt.
Niet waar we op hoopten.
Maar alleen het ontwerp van een ander zo ver weg
Wanneer mijn ziel, bij het verlaten, voor altijd zal weten
Laten we zonder bagage naar deze afspraak gaan.
Geloof me.
Ze komt wel terug.