Anne Sylvestre — La centenaire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La centenaire" van Anne Sylvestre.
Songteksten
Faucheuse, je t’attends, je suis lasse de vivre
Ma tête ne sait plus où l’emmènent mes pieds
Vois ma peau se dessèche, on dirait du papier
Les signes qu’on y lit font un bien triste livre
Mon dos m’oblige à faire une étrange courbette
Et je ne marche qu’en regardant vers le bas
Faucheuse, je m’ennuie ! Mais puisque te voilà
Voudrais-tu pas m’aider à chercher mes lunettes?
Des amis que j’aimais, il n’y a plus de traces
Et mes vieux soupirants ne sont que souvenirs
Faucheuse, entends ma voix, tu tardes à venir
Et le peu de raison qui me reste s’efface
Mais tu me fais languir, quoi ! Tu m’oublies peut-être !
Quand j’aspire à ne plus jamais me réveiller !
Voudrais-tu s’il te plaît monter cet oreiller
Éteindre la lumière et pousser la fenêtre?
Je n’ai plus d’appétit, à peine je grignote
Et je fais grise mine aux plus appétissants
Des fruits de mon jardin, vois, plus rien ne descend
Le long de mon gosier, rien ne me réconforte
Encore, si je buvais ! Veux-tu que je te dise?
Faucheuse, le meilleur des vins me reste là
Rien ne me fait envie ! Vois-tu ces chocolats?
Donne-les, j’ai besoin de quelque friandise
Faucheuse, je le vois, loin de me chercher noise
Tu me fais la vie douce et viens pour me servir
Et même si j’osais, je dirais sans mentir
Qu’en te montrant serviable, au fond, tu m’apprivoises
Mais allons jusqu’au bout, puisque tu me dorlotes
Et je patienterai pour peu qu'à mon chevet
Tu fasses revenir deux amis que j’avais
Et t’asseyes avec nous, pour faire une belote
Songtekstvertaling
Reaper, ik wacht op je, Ik ben moe van het leven.
Mijn hoofd weet niet waar mijn voeten het heen brengen.
Zie mijn huid opdrogen, ziet eruit als papier
De tekens die we daar lezen maken een heel triest boek.
Mijn rug laat me een vreemde bocht maken.
And I only walk looking down
Reaper, ik verveel me. Maar nu je er toch bent
Wil je me niet helpen met mijn bril?
Vrienden waar ik van hield, er zijn geen sporen meer.
En mijn oude vrijers zijn gewoon herinneringen.
Reaper, hoor mijn stem, je bent te laat om te komen
En de kleine reden die ik nog heb is aan het vervagen.
Maar je laat me kwijnen. Misschien ben je me vergeten.
Als ik ernaar streef om nooit meer wakker te worden !
Wil je alsjeblieft dit kussen monteren?
Doe het licht uit en druk op het raam?
Ik heb geen trek meer, ik Knabbel nauwelijks.
En ik zie er grijs uit.
Fruit uit mijn tuin, zie je, er komt niets naar beneden
Langs mijn keel, niets troost me
Nog een keer, als ik dronk ! Wil je dat ik het je vertel?
Reaper, de beste wijn is hier voor mij.
Ik wil niets. Zie je die chocolade?
Geef ze wat lekkers.
Maaier, ik zie het, verre van op zoek naar mijn geluid
Je maakt mijn leven zoet en komt om mij te dienen.
En zelfs als ik zou durven, zou ik zeggen zonder te liegen.
Dat door jezelf behulpzaam te tonen, diep van binnen, je me temmt
Maar laten we tot het einde gaan, aangezien je me verwent
En Ik zal wachten op weinig dat aan mijn bed
Je brengt twee vrienden mee die ik had.
En je zit bij ons, om een belote te maken