Anne Sylvestre — D'amour tendre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "D'amour tendre" van Anne Sylvestre.
Songteksten
Deux pigeons s’aimaient d’amour tendre
L’un veut partir, l’autre se plaint
Le premier ne veut rien entendre
Il part mais voici qu’en chemin
Il collectionne les problèmes
Se fait piéger, tremper, manger
Ou peu s’en faut. Il se fait même
Assommer par un écolier
Lors pour le coup il abandonne
Rentre chez lui; on le plaint fort
On le console, on le bichonne
Il jure de rester au port
Il jure de rester au port
Vraiment, Monsieur de La Fontaine
Y croyez-vous à ses remords?
Eut-il regretté ses fredaines
S’il n’eut pas côtoyé la mort?
À supposer qu’une amourette
L’eût enflammé, chemin faisant
Il n’eût pas vécu tant d’alertes
N’eût pas senti passer le temps
Et l’autre, là, qui se lamente
Au lieu de profiter du lit
Au lieu de suivre enfin la pente
De la paresse et de l’oubli
De la paresse et de l’oubli
Car enfin, revoyons l’histoire
«L'un d’eux s’ennuyant au logis»
Vous ne m’en ferez pas accroire
Il s’ennuyait, vous l’avez dit
Et plus loin, parlant de son frère
«Je le désennuierai» ah ! ah !
Nous tenons le mot de l’affaire
Il s’ennuyait aussi, voilà !
Voyez encore ces hypocrites
En pleurant se dirent adieu
Quoi d'étonnant à ce qu’ensuite
Son voyage fût malheureux?
Son voyage fût malheureux?
Heureux amants, si d’aventure
Vous sentez la tranquillité
Tomber comme une couverture
Sur vos rêves de volupté
Arrachez-vous, fuyez ensemble
Ou séparés. Le monde est grand
Que l’impatience vous rassemble
Et que l’amour marche devant
Multipliez les retrouvailles
N’attendez pas pour voyager
Qu’indifférence vous tenaille
Que soit passé le temps d’aimer
Que soit passé le temps d’aimer
Songtekstvertaling
Twee duiven hielden van elkaar met liefde
De een wil weg, de ander klaagt.
De eerste wil niets horen.
Hij vertrekt maar hier onderweg.
Hij verzamelt de problemen
Wordt gevangen, doorweekt, opgegeten
Of er is weinig nodig. Het is zelfs gebeurd.
Prachtig door een schooljongen
Wanneer voor de klap geeft hij op
Ga naar huis, we klagen luid
We troosten hem, we verwennen hem.
Hij zweert in de haven te blijven.
Hij zweert in de haven te blijven.
Echt, Monsieur De la Fontaine.
Geloof je in zijn berouw?
Heeft hij spijt van zijn fredrins?
Wat als hij de dood niet onder ogen zag?
Een affaire aannemen
Hij zou hem hebben ontstoken.
Hij zou niet zoveel waarschuwingen hebben meegemaakt.
Ik zou de tijd niet gevoeld hebben.
En die andere daar, zeurend.
In plaats van te genieten van het bed
In plaats van uiteindelijk de helling te volgen
Tegen luiheid en vergetelheid
Tegen luiheid en vergetelheid
Want uiteindelijk, laten we terug gaan naar de geschiedenis
"Een van hen verveelt zich in de lodge»
Je gaat me niet laten opgroeien.
Hij verveelde zich, zei je.
En verder, praten over zijn broer
"Ik zal hem onschadelijk maken" ah ! Ah!
We houden ons aan het woord van de zaak.
Hij verveelde zich ook.
Zie deze huichelaars weer
Huilend zei vaarwel.
Wat is verrassend voor wat dan
Was zijn reis ongelukkig?
Was zijn reis ongelukkig?
Happy lovers, so Adventure
Je voelt de rust
Val als een deken
Op je dromen van voluptuousness
Pak hem, ren samen weg.
Of gescheiden. De wereld is groot
Moge ongeduld jullie bij elkaar brengen.
And let love walk before
Vermenigvuldig de reünie
Wacht niet om te reizen
Wat een onverschilligheid.
Laat de tijd voorbij zijn aan de liefde
Laat de tijd voorbij zijn aan de liefde