Anne Sylvestre — Comme un personnage de Sempé songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Comme un personnage de Sempé" van Anne Sylvestre.

Songteksten

Si j’ai, comme tout le monde
Les yeux plus grands que le cœur
Et le cœur qui se débonde
Pour un soupçon de bonheur
Si j’ai mal à mon enfance
J’ai l’avenir courageux
Et pour un prix d’excellence
J’abandonne tous mes jeux
Mais je me sens dérisoire
Juste à côté de l’histoire
Décalée
Comme un point dans une image
Comme un petit personnage
De Sempé
Parfois je me sais poète
Ronsard n’est pas mon cousin
Je voudrais mourir pour être
Déjà dans tous les bouquins
Je supporte qu’on m’admire
Ça fait du bien quelquefois
Mais un oubli vient me dire
Qu’au fond, je n’existe pas
Pourtant je reprends courage
Et je me sens rossignol
Je voudrais que mon ramage
Et ma voix de flûte en sol
Puissent toucher tout le monde
Faire partager mes joies
Mais j’apprends que sur les ondes
On n’a pas besoin de moi
Et je me sens dérisoire
Juste à côté de l’histoire
Décalée
Comme un point dans une image
Comme un petit personnage
De Sempé
On se croit irremplaçable
Mais on est finalement
Qu’un infime grain de sable
Entre les griffes du vent
Il arrive aussi qu’on gagne
Mais on perd au prochain coup
On déplace des montagnes
Qui ne sont que des cailloux
Et on se sent dérisoire
Juste à côté de l’histoire
Décalée
Comme un point dans une image
Comme un petit personnage
De Sempé
Je continuerai ma route
Chez moi, on n' s’arrête pas
Et je laisserai sans doute
Quelque chose derrière moi
Alors le plus bel hommage
Ça serait de me laisser
Me promener dans l’image
Je ne ferais que passer
Et je serais provisoire
Une fourmi dans l’histoire
Rassurée
Un être humain dans la foule
Dans la tendresse qui coule
De Sempé
Comme un point dans une image
Comme un petit personnage
De Sempé

Songtekstvertaling

Als dat zo is, zoals iedereen.
Ogen groter dan Hart
En het hart dat stroomt
Voor een vleugje geluk
Als ik pijn heb in mijn jeugd
Ik heb een dappere toekomst.
En voor een prijs van uitmuntendheid
Ik geef al mijn spelletjes op
Maar ik voel me belachelijk.
Naast het verhaal
Shift
Als een punt in een foto
Als een klein karakter
Van Sempé
Soms ken ik mezelf als dichter.
Ronsard is niet mijn neef.
Ik zou willen sterven om te zijn
Al in alle boeken
Ik kan er niet tegen om bewonderd te worden.
Het voelt soms goed.
Maar een vergetelheid komt me vertellen
Dat ik diep van binnen niet besta.
Toch neem ik weer moed.
En ik voel Nightingale
Ik wens mijn ramage
En mijn fluitstem op de vloer
Kan iedereen aanraken
Deel mijn vreugde
Maar dat leer ik in de lucht.
We hebben mij niet nodig.
En ik voel me belachelijk.
Naast het verhaal
Shift
Als een punt in een foto
Als een klein karakter
Van Sempé
We denken dat we onvervangbaar zijn.
Maar we zijn eindelijk
Dat een kleine zandkorrel
Tussen de klauwen van de wind
Het gebeurt ook dat we winnen.
Maar we verliezen het volgende schot.
We verplaatsen bergen
Dat zijn maar kiezels.
En het voelt belachelijk.
Naast het verhaal
Shift
Als een punt in een foto
Als een klein karakter
Van Sempé
Ik zal mijn reis voortzetten.
Bij mij stoppen we niet.
En Ik zal geen twijfel laten
Iets achter me.
Dus het mooiste eerbetoon
Het zou zijn om mij te verlaten.
Wandelen op de foto
Ik kwam gewoon langs.
En ik zou voorlopig zijn.
Een mier in de geschiedenis
Gerust
Een mens in de menigte
In de vloeiende gevoeligheid
Van Sempé
Als een punt in een foto
Als een klein karakter
Van Sempé