Anne Sylvestre — Coincidences songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Coincidences" van Anne Sylvestre.
Songteksten
Le beau frère de la sœur du voisin
Gendarme
Est mort il y a quelques jours, est mort enfin
Sans larmes
Des larmes il n’avait plus de quoi
Il n’avait même plus de poids
Plus de souffle dans la poitrine
Il était dans son lit gisant
Il avait moins de quarante ans
Il travaillait dans une usine
De celles dont on ne dit rien
Où il n’y a jamais de pépins
Jamais de morts ni de malades
Ils n’y travaillent pas longtemps
Ils ne savent jamais pourtant
Où vont finir leurs camarades
Allons, mais qu’est-ce que tu penses?
Ce n' sont que des coïncidences
Ces choses-là n’arrivent pas
Pas chez nous en tout cas
La femme de ménage de l'école
De sciences
A passé la visite médicale
En confiance
On lui a dit «Il faut rester
À l’hôpital vous reposer»
L’a répondu «J'ai mon ouvrage
Balayer autour du machin
Ils appellent ça, je crois bien
Une pile dans une cage»
Ils ont analysé son sang
Ils l’ont gardée, ça fait longtemps
Y en a une autre qui balaye
À qui, bien sûr, on n’a rien dit
À l’hôpital il y a des lits
Elle ne vivra sûrement pas vieille
Allons, mais qu’est-ce que tu penses?
Ce n' sont que des coïncidences
Ces choses-là n’arrivent pas
Pas chez nous en tout cas
La sage-femme qui voit naître des enfants
Difformes
En voyant de plus en plus, avec le temps
S’informe
On lui dit que c’est le tabac
C’est la pilule ou le calva
Mais certainement pas l’usine
Où tous les pères vont pourtant
Gantés, bottés, casqués de blanc
Gagner leurs trois sous de débine
Il faut tout ça pour compenser
Ce que vous pouvez gaspiller
D’essence dans vos mobylettes
Et quand vous marcherez à pied
Vous pourrez toujours regarder
Passer les avions sur vos têtes
Allons, mais qu’est-ce que tu penses?
Ce n' sont que des coïncidences
Ces choses-là n’arrivent pas
Pas chez nous en tout cas
Et moi, moi qui vous parle avec mon micro é-
Lectrique
J’ai bonne mine à vous les dérouler, mes idées
Paniques
Je n’aime pas beaucoup le froid
Je ne me chauffe pas au bois
Et je ne boude pas l’essence
Mais j’ai au ventre une grand' peur
Qu’on se retrouve un jour sans fleurs
Sans enfants et sans espérance
Qu’on se retrouve un jour sans nous
Avec personne au bord du trou
Rien que des armes et puis personne
Oh, dites qu’on s’en passera
De toutes ces choses qu’on a
Qui ne valent pas qu’on abandonne
Je n’y peux rien, toujours j’y pense
Je n' crois pas aux coïncidences
Ces choses-là arrivent bien
Et je n’invente rien
Mais, surtout, gardez vos vélos
On ira voir au bord de l’eau
Si jamais la mer veut
Redevenir bleue
Songtekstvertaling
De zwager van de buurvrouw.
Constable
Gestorven een paar dagen geleden, eindelijk gestorven
Zonder tranen
Hij had geen tranen meer.
Hij had niet eens gewicht.
Meer adem in de borst
Hij lag in bed.
Hij was onder de veertig.
Hij werkte in een fabriek.
Waarvan niets wordt gezegd
Waar nooit storingen zijn
Nooit dood of ziek
Ze werken daar niet lang.
Ze weten het nog nooit.
Waar zullen hun kameraden eindigen?
Kom op, wat denk je?
Het zijn gewoon toevalligheden.
Zulke dingen gebeuren niet.
Toch niet thuis.
De Schoolmeid
Wetenschap
Geslaagd voor het medisch onderzoek
Vertrouwelijk
Hij werd verteld " we moeten blijven
In het ziekenhuis rust je uit.»
Hij antwoordde :" Ik heb mijn werk.
Doorzoek het ding.
Ze noemen het, denk ik.
Een stapel in een kooi»
Ze analyseerden zijn bloed.
Ze hebben het bewaard, het is lang geleden.
Er is er nog een die doorzoekt.
Aan wie, natuurlijk, niets werd gezegd
In het ziekenhuis liggen bedden.
Ze zal niet oud leven.
Kom op, wat denk je?
Het zijn gewoon toevalligheden.
Zulke dingen gebeuren niet.
Toch niet thuis.
De vroedvrouw die kinderen ziet geboren worden
Misvormd
Meer en meer zien, met de tijd
Informeer
Ze zeggen dat het tabak is.
Dit is de pil of calva.
Maar zeker niet de fabriek.
Waar alle vaders nog heen gaan
Glove, booted, Caped in white
Verdien hun drie dubbeltjes.
Dit is allemaal nodig om het goed te maken.
Wat je kunt verspillen
Gas in je bromfietsen
En als je te voet loopt
Je kunt altijd kijken.
Passeer de vliegtuigen op jullie hoofd.
Kom op, wat denk je?
Het zijn gewoon toevalligheden.
Zulke dingen gebeuren niet.
Toch niet thuis.
En ik, dat ik met je praat met mijn microfoon-
Elektrisch
Ik zie er goed uit om ze uit te rollen, mijn ideeën
Paniek
Ik hou niet van de kou.
Ik warm geen hout op.
En ik mok niet over de essentie
Maar ik heb een grote angst in mijn maag
Mogen we onszelf een dag zonder bloemen vinden
Zonder kinderen en zonder hoop
Mogen we onszelf op een dag zonder ons vinden
Met niemand aan de rand van het gat
Niets dan wapens en dan niemand.
Stel dat het goed komt.
Van al deze dingen die we hebben
Die het niet waard zijn om op te geven
Ik kan er niets aan doen, Ik denk er altijd aan.
Ik geloof niet in toeval.
Deze dingen gebeuren goed.
En ik verzin niets.
Maar, het belangrijkste, hou je fietsen
We gaan bij het water kijken.
Als de zee wil
Weer blauw worden