Anne Sexton — For John, Who Begs Me Not to Enquire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "For John, Who Begs Me Not to Enquire" van Anne Sexton.
Songteksten
Not that it was beautiful,
but that, in the end, there was
a certain sense of order there;
something worth learning
in that narrow diary of my mind,
in the commonplaces of the asylum
where the cracked mirror
or my own selfish death
outstared me.
And if I tried
to give you something else,
something outside of myself,
you would not know
that the worst of anyone
can be, finally,
an accident of hope.
I tapped my own head;
it was a glass, an inverted bowl.
It is a small thing
to rage in your own bowl.
At first it was private.
Then it was more than myself;
it was you, or your house
or your kitchen.
And if you turn away
because there is no lesson here
I will hold my awkward bowl,
with all its cracked stars shining
like a complicated lie,
and fasten a new skin around it
as if I were dressing an orange
or a strange sun.
Not that it was beautiful,
but that I found some order there.
There ought to be something special
for someone
in this kind of hope.
This is something I would never find
in a lovelier place, my dear,
although your fear is anyone’s fear,
like an invisible veil between us all…
and sometimes in private,
my kitchen, your kitchen,
my face, your face.
Songtekstvertaling
Niet dat het mooi was.,
maar dat, op het einde, er was
een bepaald gevoel van orde daar;
iets wat de moeite waard is om te leren
in dat smalle dagboek van mijn geest,
in de gemeenplaatsen van het asiel
waar de gebarsten spiegel
of mijn eigen egoïstische dood.
beter dan ik.
En als ik het zou proberen
om je iets anders te geven.,
iets buiten mezelf,
je zou het niet weten.
dat het ergste van iedereen
kan zijn, eindelijk,
een ongeluk van hoop.
Ik tikte mijn eigen hoofd.;
het was een glas, een omgekeerde kom.
Het is een klein ding
om te razen in je eigen kom.
Eerst was het privé.
Dan was het meer dan mezelf.;
het was jij, of je huis.
of je keuken.
En als jullie je afkeren
want er is hier geen les.
Ik zal mijn onhandige kom vasthouden,
met al zijn gebarsten sterren die schijnen
als een ingewikkelde leugen.,
en maak er een nieuwe huid omheen.
alsof ik een sinaasappel kleed.
of een vreemde zon.
Niet dat het mooi was.,
maar dat ik daar wat orde vond.
Er moet iets speciaals zijn.
voor iemand
in dit soort hoop.
Dit is iets wat ik nooit zou vinden
op een mooiere plek, mijn liefste,
hoewel je angst iemands angst is,
als een onzichtbare sluier tussen ons allemaal.…
en soms privé,
mijn keuken, jouw keuken.,
mijn gezicht, jouw gezicht.