Angelo Branduardi — Il cappello a sonagli songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il cappello a sonagli" van Angelo Branduardi.

Songteksten

Mentre il buffone camminava il giardino immobile restava;
La sua anima pregò di posarsi alla sua finestra
Ed i gufi cominciarono a chiamare
Quando l’anima si levo`, vestita in blu
La sua parola era saggia al pensiero
Di quel suo passo calmo e leggero. così leggero
Ma la regina non le diede ascolto, si avvolse nella sua camicia
Le pesanti imposte tirò a se ed il chiavistello abbassò
Ed il suo cuore lui prego` di andare a lei
Quando i gufi cessarono di chiamare;
In una rossa veste palpitante
Lui cantò per lei oltre la soglia… oltre la soglia
Dolce la sua parola era al sogno di quella chioma ondeggiante;
Ma dal tavolo lei prese il ventaglio e lo fece volare via
Ed allora il buffone pensò
«io ho il mio cappello a sonagli
Sino a lei io lo manderò
Ed allora poi io morirò… poi morirò.»
Quando al mattino divenne bianco
Lasciò il cappello davanti ai suoi passi
Ed in seno a lei se lo ripose
Sotto la nuvola dei capelli
Una canzone gli cantarono le sue labbra
Sinchè le stelle non crebbero nell’aria
Lei aprì la sua porta e la finestra
L’anima e il cuore lei fece entrare… li fece entrare
Quello rosso venne alla sua destra
Quella blu alla sua sinistra
Facevano un rumore come di grilli
Un chiacchierio dolce e saggio
I suoi capelli erano un fiore ancora chiuso
Quiete d’amore era ai suoi piedi… era ai suoi piedi

Songtekstvertaling

Terwijl de nar door de tuin liep bleef hij onbeweeglijk.;
Zijn ziel bad om te rusten voor zijn raam.
En de uilen begonnen te roepen
Toen de ziel opstond, gekleed in blauw.
Zijn Woord was wijs om te denken
Van die kalme, lichte stap van je. zo licht
Maar de Koningin luisterde niet naar haar, zij wikkelde zich in haar hemd
De zware belastingen trokken naar zich toe en de vergrendeling verlaagde
En zijn hart smeekte hij om naar haar toe te gaan.
Toen de uilen stopten met bellen;
In een kloppende rode mantel
Hij zong voor haar over de drempel ... over de drempel
Sweet His Woord was to the dream of that waving hair;
Maar van de tafel nam ze de ventilator en liet hem wegvliegen.
En toen dacht de clown:
"Ik heb mijn ratelslang hoed
Ik zal hem naar je toe sturen.
En dan zal ik sterven ... dan zal ik sterven.»
Toen hij ' s morgens wit werd
Hij liet zijn hoed voor zijn voetstappen achter.
En in haar boezem lag het
Onder de wolk van haar
Een lied zong voor hem zijn lippen
Totdat de sterren in de lucht groeiden
Ze opende haar deur en raam.
Ziel en Hart liet ze binnen ... ze liet ze binnen.
De rode kwam naar rechts.
De blauwe links van hem
Ze maakten een geluid als krekels.
Een zoet en wijs gesprek
Haar haar was een bloem nog dicht
De vrede van de liefde lag aan zijn voeten ... was aan zijn voeten