Angelo Branduardi — Confessioni di un malandrino songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Confessioni di un malandrino" van Angelo Branduardi.

Songteksten

Mi piace spettinato camminare
il capo sulle spalle come un lume
e mi diverto a rischiarare
il vostro autunno senza piume.
Mi piace che mi grandini sul viso
la fitta sassaiola dell’ingiuria,
mi agguanto solo per sentirmi vivo
al guscio della mia capigliatura.
Ed in mente mi torna quello stagno
che le canne e il muschio hanno sommerso
ed i miei che non sanno di avere
un figlio che compone versi;
ma mi vogliono bene come ai campi
alla pelle ed alla pioggia di stagione,
raro sar che chi mi offende
scampi alle punte del forcone.
Poveri genitori contadini,
certo siete invecchiati e ancor temete
il Signore del cielo e gli acquitrini,
genitori che mai non capirete
che oggi il vostro figliolo diventato
il primo tra i poeti del Paese
e ora in scarpe verniciate
e col cilindro in testa egli cammina.
Ma sopravvive in lui la frenesia
di un vecchio mariuolo di campagna
e ad ogni insegna di macelleria
la vacca si inchina sua compagna.
E quando incontra un vetturino
gli torna in mente il suo concio natale
e vorrebbe la coda del ronzino
regger come strascico nuziale.
Voglio bene alla patria
bench afflitta di tronchi rugginosi
m' caro il grugno sporco dei suini
e i rospi all’ombra sospirosi.
Son malato di infanzia e di ricordi
e di freschi crepuscoli d’Aprile,
sembra quasi che l’acero si curvi
per riscaldarsi e poi dormire.
Dal nido di quell’albero, le uova
per rubare, salivo fino in cima
ma sar la sua chioma sempre nuova
e dura la sua scorza come prima;
e tu mio caro amico vecchio cane,
fioco e cieco ti ha reso la vecchiaia
e giri a coda bassa nel cortile
ignaro delle porte dei granai.
Mi sono cari i miei furti di monello
quando rubavo in casa un po' di pane
e si mangiava come due fratelli
una briciola l’uomo ed una il cane.
Io non sono cambiato,
il cuore ed i pensieri son gli stessi,
sul tappeto magnifico dei versi
voglio dirvi qualcosa chge vi tocchi.
Buona notte alla falce della luna
s cheta mentre l’aria si fa bruna,
dalla finestra mia voglio gridare
contro il disco della luna.
La notte e` cos tersa,
qui forse anche morire non fa male,
che importa se il mio spirito perverso
e dal mio dorso penzola un fanale.
O Pegaso decrepito e bonario,
il tuo galoppo ora senza scopo,
giunsi come un maestro solitario
e non canto e celebro che i topi.
Dalla mia testa come uva matura
gocciola il folle vino delle chiome,
voglio essere una gialla velatura
gonfia verso un paese senza nome.

Songtekstvertaling

Ik hou van vervallen lopen.
het hoofd op de schouders als een licht
en ik heb plezier met het aansteken
je herfst zonder veren.
Ik vind het leuk hail on my face
de dichte sassaiola van krankzinnigheid,
Ik hou me vast om me levend te voelen.
tot de schelp van mijn haar.
En in mijn gedachten komt die vijver terug
dat riet en Mos ondergedompeld zijn.
en de mijne die niet weten dat ze hebben
een zoon die verzen componeert;
maar ze houden van me zoals in de velden
op seizoensgebonden huid en regen,
Zeldzaam zal zijn dat wie mij beledigt
ontsnappen naar de puntjes van de hooivork.
Arme boerenouders.,
je bent Oud en nog steeds bang.
de Heer van de hemel en de moerassen,
ouders die je nooit zult begrijpen
dat vandaag uw zoon werd
de eerste onder de dichters van het land
en nu in beschilderde schoenen
en met de cilinder in zijn hoofd loopt hij.
Maar de razernij overleeft in hem.
van een oude boerderij
en het teken van elke slager
de koe buigt voor haar metgezel.
En als hij een auto ontmoet
hij herinnert zich zijn Kerstgebruinde
en hij wil de staart van de romp.
regger als een trouwtrein.
Ik hou van het moederland
bank geplaagd met roestige stammen
m ' dear the dirty snuit of pigs
en de padden in de sospirouze schaduw.
Ik heb genoeg van mijn jeugd en herinneringen.
en verse April schemering,
het lijkt erop dat de Esdoorn buigt.
om op te warmen en dan te slapen.
Uit het nest van die boom, de eieren
om te stelen, klom ik naar de top
maar zijn haar zal altijd nieuw zijn.
en het duurt zijn korst als voorheen;
en jij mijn lieve oude hond vriend,
dim en Blind heeft je oud gemaakt.
en laagstaartbochten in de tuin
niet op de hoogte van de schuurdeuren.
Mijn diefstallen van een snotaap zijn me dierbaar
toen ik wat brood stal uit het huis.
en hij At als twee broers.
Eén kruimel de man en één de hond.
Ik ben niet veranderd.,
het hart en de gedachten zijn hetzelfde.,
op het prachtige tapijt van verzen
Ik wil je iets vertellen dat je raakt.
Welterusten bij de zeis van de maan
s cheta terwijl lucht brunette krijgt,
vanuit mijn raam wil ik schreeuwen
tegen de schijf van de maan.
De nacht is zo schoon,
hier kan sterven misschien geen kwaad.,
wat maakt het uit als mijn boze geest
en er hangt een licht aan mijn rug.
De afgetakelde en goedgezinde Pegasus.,
je galop is nu doelloos.,
Ik kwam als een eenzame meester
en ik zing en vier alleen muizen.
Uit mijn hoofd als rijpe druiven
druipt de gekke haarwijn,
Ik wil een gele sluier zijn
zwelt op naar een onbekend land.