Andy M. Stewart — The Lakes Of Pontchartrain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Lakes Of Pontchartrain" van Andy M. Stewart.
Songteksten
Being on one bright March morning
I bid New Orleans adieu
And I took the road to Jackson Town
My fortune to renew
I cursed all foreign money
No credit could I gain
Which filled my heart with longing for
The lakes of Ponchartrain
I stepped on board of a railroad car
Beneath the morning sun
And I rode the rods till evening
And laid me down again
No friend to me, all strangers
Till a dark girl towards me came
And I fell in love with a Creole girl
By the lakes of Ponchartrain
I said, «My pretty Creole girl
My money here’s no good
If it weren’t for the alligators
I’d sleep out in the wood»
«You're welcome here, kind stranger
Our house is very plain
But we never turned a stranger out
On the banks of Pontchartrain»
She took me to her mammy’s house
And treated me right well
The hair upon her shoulders
In long dark ringlets fell
To try to paint her beauty
I’m sure would be in vain
So handsome was my Creole girl
By the lakes of Pontchartrain
I asked her if she’d marry me
Oh no, that could never be
For she had got a lover
And he was far at sea
And she vowed that she would wait for him
And true she would remain
So constant was my Creole girl
By the lakes of Pontchartrain
So fare-thee-well, my bonnie young girl
I never will see you more
But I’ll ne’er forget your kindness
In the cottage by the shore
And at each social gathering
A flowing glass I’ll drink
And I’ll drink a health to my Creole girl
By the lakes of Pontchartrain
Songtekstvertaling
Op een heldere maart ochtend
Ik neem afscheid van New Orleans.
En ik nam de weg naar Jackson Town
Mijn fortuin om te vernieuwen
Ik vervloekte al het buitenlandse geld.
Geen krediet kon ik winnen
Die mijn hart vulde met verlangen naar
De meren van Ponchartrain
Ik stapte in een treinwagon.
Onder de ochtendzon
En ik reed op de staven tot de avond
En legde me weer neer
Geen vriend voor mij, allemaal vreemden
Tot een donker meisje naar me toe kwam
En ik werd verliefd op een Creoolse meid
Bij de meren van Ponchartrain
Ik zei, " mijn mooie Creoolse meisje
Mijn geld hier is niet goed.
Als de alligators er niet waren geweest.
Ik zou in het bos slapen.»
"Je bent welkom hier, vriendelijke vreemdeling
Ons huis is heel duidelijk.
Maar we hebben nooit een vreemde buiten gezet.
Aan de oevers van Pontchartrain»
Ze nam me mee naar het huis van haar moeder.
En mij goed behandeld
Het haar op haar schouders
In lange donkere ringen gevallen
Om haar schoonheid te schilderen
Ik weet zeker dat het tevergeefs zou zijn.
Zo knap was mijn Creoolse meisje
Bij de meren van Pontchartrain
Ik vroeg haar of ze met me wilde trouwen.
Oh nee, dat kan nooit zijn
Want ze had een minnaar.
En hij was ver op zee.
En ze zwoer dat ze op hem zou wachten.
En waar zou ze blijven
Zo constant was mijn Creoolse meisje
Bij de meren van Pontchartrain
Vaarwel, mijn bonnie jonge meisje.
Ik zal je nooit meer zien.
Maar Ik zal je vriendelijkheid nooit vergeten.
In het huisje aan de kust
En op elke sociale bijeenkomst
Een stromend glas zal ik drinken
En ik drink een gezondheid op mijn Creoolse meisje
Bij de meren van Pontchartrain