Andrew Peterson — The Silence of God songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Silence of God" van Andrew Peterson.
Songteksten
It’s enough to drive a man crazy, it’ll break a man’s faith
It’s enough to make him wonder if he’s ever been sane
When he’s bleating for comfort from Thy staff and Thy rod
And the heaven’s only answer is the silence of God
And it’ll shake a man’s timbers when he loses his heart
When he has to remember what broke him apart
This yoke may be easy but this burden is not
When the crying fields are frozen by the silence of God
And if a man has got to listen to the voices of the mob
Who are reeling in the throes of all the happiness they’ve got
When they tell you all their troubles have been nailed up to that cross
Then what about the times when even followers get lost?
'Cause we all get lost sometimes
There’s a statue of Jesus on a monastery knoll
In the hills of Kentucky, all quiet and cold
And He’s kneeling in the garden, as silent as a Stone
All His friends are sleeping and He’s weeping all alone
And the man of all sorrows, He never forgot
What sorrow is carried by the hearts that He bought
So when the questions dissolve into the silence of God
The aching may remain but the breaking does not
The aching may remain but the breaking does not
In the holy, lonesome echo of the silence of God
Songtekstvertaling
Het is genoeg om een man gek te maken, het zal iemands geloof breken
Het is genoeg om hem af te vragen of hij ooit gezond is geweest.
Als hij blaast om troost van uw staf en uw stok
En het antwoord van de hemel is de stilte van God.
En het zal een man zijn hout schudden als hij zijn hart verliest
Als hij zich moet herinneren wat hem uit elkaar brak
Dit juk mag dan makkelijk zijn, maar deze last is niet
Als de huilende velden bevroren zijn door de stilte van God
En als een man moet luisteren naar de stemmen van de maffia
Die razen in de stuipen van al het geluk dat ze hebben.
Als ze je vertellen dat al hun problemen zijn vastgespijkerd aan dat kruis
Hoe zit het dan met de tijden dat zelfs volgelingen verdwalen?
Want we verdwalen soms allemaal.
Er is een standbeeld van Jezus op een klooster knoll.
In de heuvels van Kentucky, allemaal rustig en koud
En hij knielt in de tuin, zo stil als een steen
Al zijn vrienden slapen en hij huilt helemaal alleen
En de man van alle verdriet, hij vergat nooit
Wat verdriet wordt gedragen door de harten die hij kocht
Dus als de vragen oplossen in de stilte van God
De pijn kan blijven, maar het breken niet
De pijn kan blijven, maar het breken niet
In de Heilige, eenzame echo van de stilte van God