Andrew Peterson — The Coral Castle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Coral Castle" van Andrew Peterson.
Songteksten
Late one night I had a notion
An epiphany would be a better word
So I stumbled in the dark down to the ocean
And I pulled my broken heart out of the surf
I had told her I did not have much to offer
And I had told her I would treat her like a queen
But I guess I wasn’t worth what I would cost her
So the night has brought me to this coral reef
So down to the water I will come
To raise for her this castle with my hands
And steal away before the morning comes
Cause I don’t need her love to love her all I can
So night on night and year on year
Well, I worked until my hands no longer bled
And I let the ocean bear away my tears
So that she would know that I could love her best
And a desert’s just a sea without a shore
And a lonely man at worst is still a man
And I ain’t gonna cry for her no more
Cause I don’t need her love to love her all I can
I often dreamed I saw her face among the people
Who’d come to see the coral fortress I had built
But it may as well have been another seagull
And the castle is there waiting for her still
So down to the water I will come
To wander through this castle on the sand
And steal away before the morning sun
Cause I don’t need her love to love her all I can
I don’t need her love to love her all I can
Songtekstvertaling
Op een avond had ik een idee.
Een openbaring zou een beter woord zijn.
Dus ik struikelde in het donker naar de oceaan
En ik trok mijn gebroken hart uit de branding
Ik had haar verteld dat ik niet veel te bieden had.
En ik had haar gezegd dat ik haar als een koningin zou behandelen.
Maar ik denk dat ik niet waard was wat ik haar zou kosten.
Dus de nacht heeft me naar dit koraalrif gebracht.
Dus naar beneden naar het water zal Ik komen
Om voor haar dit kasteel op te heffen met mijn handen
En stelen voor de ochtend komt
Want Ik heb haar liefde niet nodig om zoveel mogelijk van haar te houden.
Dus nacht op nacht en jaar op jaar
Ik werkte tot mijn handen niet meer bloedden.
En ik liet de oceaan mijn tranen wegdragen
Zodat ze zou weten dat ik het beste van haar kon houden.
En een woestijn is gewoon een zee zonder kust
En een eenzame man op zijn slechtst is nog steeds een man
En ik ga niet meer om haar huilen.
Want Ik heb haar liefde niet nodig om zoveel mogelijk van haar te houden.
Ik droomde vaak dat ik haar gezicht zag tussen de mensen.
Die kwam om het koraal fort te zien dat ik had gebouwd.
Maar het had net zo goed een zeemeeuw kunnen zijn.
En het kasteel wacht nog steeds op haar.
Dus naar beneden naar het water zal Ik komen
Om door dit kasteel te dwalen op het zand
En stelen voor de ochtendzon
Want Ik heb haar liefde niet nodig om zoveel mogelijk van haar te houden.
Ik heb haar liefde niet nodig om zoveel mogelijk van haar te houden.