Andrés León — Menta y Limón songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Menta y Limón" van Andrés León.
Songteksten
Nos miramos una vez y supimos enseguida que pasaba
Nos hablamos una vez y salimos a buscar la madrugada
El vino fue un cómplice para toda aquella fiesta de palabras
Al cabo de un tiempo de querernos nos casamos de mañana
No era fácil trabajar y difícil llevar dinero a casa
Yo soñaba mas y mas pensando que te tranquilizaba
El fracaso fue un cristal para ver nuestra pareja separada
Después de un tiempo de engañarnos todo quedo en nada
y espero despierto la mañana fumándome el tiempo en la cama
Llenando el espacio con tu cara la canela y carbón
Mis manos son hielo sin tu espalda
Mi frente un infierno sin tu calma
Mis ojos la pena y la mirada
Menta y limón
Por las calles de mi vida
Voy mezclando la verdad y la mentira
Me cambio el nombre en cada esquina
Y le pongo al tuyo una sonrisa
He dejado de beber y como tu fruta preferida
Y escapando de mi suerte y de mi mismo
Vuelvo al punto de partida
y espero despierto la mañana fumándome el tiempo en la cama
Llenando el espacio con tu cara la canela y carbón
Mis manos son hielo sin tu espalda
Mi frente un infierno sin tu calma
Mis ojos la pena y la mirada
Menta y limón
(Gracias a Noemi por esta letra)
Songtekstvertaling
We keken elkaar eens aan en wisten meteen wat er gebeurde.
We hebben een keer gepraat en gingen de ochtend ophalen.
De wijn was een medeplichtige aan al die partij woorden.
Na een tijdje houden we van elkaar we trouwen morgen
Het was niet gemakkelijk om te werken en moeilijk om geld thuis te brengen
Ik droomde steeds meer dat het je geruststelde.
Falen was een kristal om ons koppel gescheiden te zien.
Na een tijdje van bedrog bleef iedereen in het niets.
en ik wacht ' s morgens op om mijn tijd in bed te roken.
De ruimte vullen met je gezicht kaneel en houtskool
Mijn handen zijn ijs zonder jouw rug.
Mijn voorhoofd een hel zonder jouw kalmte
Mijn ogen hebben medelijden en kijken
Munt en citroen
Door de straten van mijn leven
Ik meng waarheid en leugen.
Ik verander de naam op elke hoek
En ik lach naar jou.
Ik ben gestopt met drinken en ik eet je favoriete fruit
En wegrennen van mijn geluk en van mezelf
Terug naar het beginpunt
en ik wacht ' s morgens op om mijn tijd in bed te roken.
De ruimte vullen met je gezicht kaneel en houtskool
Mijn handen zijn ijs zonder jouw rug.
Mijn voorhoofd een hel zonder jouw kalmte
Mijn ogen hebben medelijden en kijken
Munt en citroen
(Dank aan Noemi voor deze brief)