Andrés Calamaro — Sus ojos se cerraron songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sus ojos se cerraron" van Andrés Calamaro.
Songteksten
Sus ojos se cerraron y el mundo sigue andando
Su boca que era mía ya no me besa más
Se apagaron los ecos de su reír sonoro
Y es cruel este silencio que me hace tanto mal
Fue mía la piadosa dulzura de sus manos
Que dieron a mis penas caricias de bondad
Y ahora que la evoco hundido en mi quebranto
Las lágrimas tensadas se niegan a brotar
Y no tengo el consuelo de poder llorar
Porque sus alas tan cruel quebró la vida
Porque esta mueca siniestra de la suerte
Quise abrigarla y más pudo la muerte
Como me duele y se ahonda esta herida
Yo se que ahora vendrán caras extrañas
Con su limosna de alivio a mi tormento
Todo es mentira, mentira es el lamento
Hoy esta solo mi corazón
Como perros de presa las penas traicioneras
Celando su cariño galopaban detrás
Y escondida en las aguas de su mirada buena
La muerte agazapada marcaba su compás
En vano yo alentaba febril una esperanza
Clavo en mi carne viva sus garras el dolor
Y mientras en las calles en loca algarabía
El carnaval del mundo gozaba y se reía
Burlándose el destino me robo su amor
Porque sus alas tan cruel quebró la vida
Porque esta mueca siniestra de la suerte
Quise abrigarla y más pudo la muerte
Como me duele y se ahonda esta herida
Yo se que ahora vendrán caras extrañas
Con su limosna de alivio a mi tormento
Todo es mentira, mentira es el lamento
Hoy esta solo mi corazón
Songtekstvertaling
Zijn ogen zijn gesloten en de wereld blijft lopen
Zijn mond die van mij was, kust me niet meer.
De echo ' s van zijn sonore gelach werden gedoofd.
En het is wreed deze stilte die me zo slecht maakt
De vrome zoetheid van zijn handen was van mij.
Wie gaf mijn zorgen liefkozingen liefkozend
En nu dat ik haar roep gezonken in mijn liefde
Gespannen tranen weigeren om te ontkiemen
En ik heb niet de troost om te kunnen huilen.
Omdat zijn vleugels zo wreed het leven braken
Omdat deze sinistere grimace van geluk
Ik wilde haar bedekken en meer kon de dood
Hoe het pijn doet en deze wond verdiept
Ik weet dat er nu vreemde gezichten zullen komen.
Met zijn aalmoes voor mijn kwelling
Alles is gelogen.
Vandaag is alleen mijn hart
Als roofhonden, de verraderlijke straffen.
Ze verbergen hun affectie.
En verborgen in de wateren van zijn goede uiterlijk.
Crouching death markeerde zijn kompas
Tevergeefs heb ik koortsachtig een hoop aangemoedigd
Spijker in mijn levende vlees je klauwen de pijn
En terwijl op straat in een gekkenhuis
Het carnaval van de wereld genoten en gelachen
Spottend met het lot stal ik zijn liefde
Omdat zijn vleugels zo wreed het leven braken
Omdat deze sinistere grimace van geluk
Ik wilde haar bedekken en meer kon de dood
Hoe het pijn doet en deze wond verdiept
Ik weet dat er nu vreemde gezichten zullen komen.
Met zijn aalmoes voor mijn kwelling
Alles is gelogen.
Vandaag is alleen mijn hart