Andrés Calamaro — Mi funeral 11 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mi funeral 11" van Andrés Calamaro.
Songteksten
El crimen desorganizado entra y sale de mi casa
O van a la casa de al lado
Todos mis amigos son iguales
Y los que no son iguales son tan diferentes que somos ausentes
Hace poco un amigo volvió arrepentido a su casa
Y ya por acá ni pasa, ni el teléfono atiende
Serán las indicaciones del psiquiatra:
«seguí con el ribo pero ni te juntes con el músico furtivo»
No lo culpo, a mí me pasó algo muy parecido
Y me desintoxiqué, engordé
Y desayunaba al mediodía cinco minutos de felicidad
¿La verdad? Que a veces mataría por otros cinco minutos más
¿Y que más? El resto de la vida
¿La vida? ¿Cuál vida?
La mía te asustaría
A mí que la vida me gusta también me asusta
La verdad que tengo momentos de debilidad
Y quiero ir al cine, ir a cenar al lado de una pareja de amigos
Hablar de Jarsmuch y Abel Ferrara
Y ninguna mañana rara
Y ninguna mañana rara
Miro a los otros que son como yo… mala vida
Si no se suicidaron ya fue por cobardía
Cómo quisiera ser tan diferente
Que haber recibido a cambio de ser un solitario del carajo:
Un buen trabajo, facilidad musical, violencia intelectual
Fama, respeto… no esta mal
Pero la herida es mortal
No estoy solo, de verdad
Me acompaña mi propia soledad
De verdad, me acompaña mi propia soledad
¿Nadie sabe lo que pasa con la gente diferente?
El bohemio se pudrió mucho antes del milenio
¿Y el reo? Queda feo en un mundo grasa
¿Qué pasa con los vagabundos y los borrachines y los soñadores?
Yo te digo que pasa: se quedan sin casa y
La vida moderna los arrasa
Los pasa por arriba y se los morfa, se los come
O los encierra bajo dieta de cindor y cocaína
O les lame el orto esperando
Que terminen arrastrándose
No lo sé
A mi me parece claro como el agua podrida
C’est la vida
C’est la vida
Interminablemente se vuelve uno decadente
Y en una sociedad que engorda mostrás los huesos
Esos huesos
Ese abandono…¿Será la capa de ozono?
No lo sé
A mi me parece claro como el agua estancada
No pasa nada
A mí me parece claro como el agua podrida
Así es la vida
That’s life…
My funeral once de bronce
Songtekstvertaling
Ongeorganiseerde misdaad komt in en uit mijn huis.
Of ga naar het huis hiernaast.
Al mijn vrienden zijn hetzelfde.
En degenen die niet hetzelfde zijn zijn zo verschillend dat we afwezig zijn
Een vriend keerde onlangs terug naar zijn huis met spijt
En op deze manier passeert noch neemt de telefoon op.
Zullen de indicaties van de psychiater zijn.:
"Ik ging door met de ribo, maar ga niet eens bij de stealth muzikant»
Ik neem het hem niet kwalijk, er is iets heel soortgelijks met mij gebeurd.
En ik werd clean, ik werd dik
En ik heb om twaalf uur ontbeten vijf minuten van geluk
De waarheid? Dat zou soms nog eens vijf minuten meer doden.
En wat nog meer? De rest van het leven
Leven? Welk leven?
De mijne zou je bang maken.
Voor mij maakt het leven dat ik leuk vind me ook bang
De waarheid dat ik momenten van zwakte heb
En Ik wil naar de film, gaan eten naast een paar vrienden.
Over Jarsmuch en Abel Ferrara gesproken.
En geen rare ochtend.
En geen rare ochtend.
Ik kijk naar anderen die op mij lijken ... slecht leven
Als ze geen zelfmoord pleegden, was het lafheid.
Ik zou graag zo anders zijn.
Te ontvangen in ruil voor een eenling te zijn.:
Goed werk, muzikaal gemak, intellectueel geweld
Roem, respect ... niet slecht.
Maar de wond is dodelijk.
Ik ben niet alleen.
Mijn eigen eenzaamheid begeleidt me
Waarlijk, mijn eigen eenzaamheid vergezelt mij
Weet niemand wat er met verschillende mensen gebeurt?
De bohemien Rotten lang voor het Millennium
En de gevangene? Ziet er lelijk uit in een dikke wereld
Hoe zit het met de zwervers, de dronkaards en de dromers?
Ik zal u zeggen wat er gebeurt: ze zijn dakloos en
Het moderne leven vernietigt ze.
Hij geeft ze door en verandert ze, eet ze op.
Of ze op dieet zetten van cindor en cocaïne.
Of lik de tuin wachtend
Uiteindelijk kruipen ze.
Geen idee.
Het lijkt me duidelijk als rot water.
Het is La vida.
Het is La vida.
Eindeloos wordt één decadent
En in een vetmesterij laat je de botten zien.
Die botten
Die verlatenheid ... is het de ozonlaag?
Geen idee.
Voor mij lijkt het duidelijk als stilstaand water
Er gebeurt niets.
Het lijkt me duidelijk als rot water.
Zo is het leven.
Zo is het leven.…
Mijn begrafenis ooit van brons