Andrés Calamaro — La espuma de las orillas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La espuma de las orillas" van Andrés Calamaro.
Songteksten
A lo lejos se escucha venir lo que el río no quiso contar,
A lo lejos se escucha venir lo que el río no quiso contar,
como siempre te vas a reír de algo ganso que te diga yo,
y te vas a dormir abrazándote siempre a mí.
para siempre te voy a esperar, para siempre te voy a querer,
para siempre te voy a esperar, para siempre te voy a querer,
Como siempre te voy a pedir, para siempre querernos así,
La corriente del río que vino te trajo hasta mi,
Vengo liviano, como la espuma de las orillas,
a contramano de la resaca del carnaval,
mi sentimiento va a durar, el fuego no me va a quemar,
ya no tengo espinas clavadas en el corazón.
A lo lejos se escucha venir lo que el río no quiso contar,
A lo lejos se escucha venir lo que el río no quiso contar,
como siempre te vas a reír de algo ganso que te diga yo,
y te vas a dormir abrazándote siempre a mí.
Que vengo liviano como la espuma de las orillas,
a contramano de la resaca del carnaval,
mi sentimiento va a durar, el fuego no me va a quemar,
ya no tengo espinas clavadas en el corazón.
Que ya no tengo espinas clavadas en el corazón.
Songtekstvertaling
In de verte kun je horen komen wat de rivier niet wilde vertellen,
In de verte kun je horen komen wat de rivier niet wilde vertellen,
zoals altijd zal je lachen om iets ganzen die ik je vertel,
en je gaat de hele tijd slapen terwijl je me knuffelt.
voor altijd zal ik op je wachten, voor altijd zal ik van je houden,
voor altijd zal ik op je wachten, voor altijd zal ik van je houden,
Zoals altijd zal ik je vragen, voor altijd van ons houden zoals dit,
De stroom van de rivier die kwam bracht je naar mij,
Ik kom licht, zoals het schuim van de banken,
tegen de kermis kater,
mijn gevoel zal duren, het vuur zal me niet verbranden.,
Ik heb geen doornen meer in mijn hart.
In de verte kun je horen komen wat de rivier niet wilde vertellen,
In de verte kun je horen komen wat de rivier niet wilde vertellen,
zoals altijd zal je lachen om iets ganzen die ik je vertel,
en je gaat de hele tijd slapen terwijl je me knuffelt.
Dat ik aan het licht kom als het schuim van de banken,
tegen de kermis kater,
mijn gevoel zal duren, het vuur zal me niet verbranden.,
Ik heb geen doornen meer in mijn hart.
Ik heb geen doornen meer in mijn hart.