Andrés Calamaro — Garúa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Garúa" van Andrés Calamaro.
Songteksten
Que noche llena de hastío y de frío,
El viento trae un extraño lamento,
Parece un pozo de sombras la noche,
Y yo en las sombras camino muy lento
Mientras tanto la garúa se acentúa con sus púas,
En mi corazón.
En esta noche tan fría y tan mía
Pensando siempre en lo mismo me abismo
Y aunque yo quiera arrancarla,
Desecharla y olvidarla
La recuerdo más…
Garúa
Solo y triste por la acera
Va este corazón transido
Con tristeza de tapera
Sintiendo tú hielo
Porque aquella con su olvido
Hoy le ha abierto una gotera
Perdido como un duende que en la sombra
Mas la busca y más la nombra
Garúa., tristeza
Hasta el cielo se ha puesto a llorar
Que noche llena de hastío y de frío
No se ve a nadie cruzar por la esquina
Sobre la calle la hilera de focos,
Lustra el asfalto con luz mortecina
Y yo voy como un descarte, siempre solo
Siempre aparte, recordándote
Las gotas caen en el charco de mi alma
Hasta los huesos calados y helado…
Y humillando este tormento
Todavía pasa el viento empujándome.
Songtekstvertaling
Wat een nacht vol haast en kou,
De wind brengt een vreemd lament,
Ziet eruit als een put van schaduwen ' s nachts,
En ik in de schaduw loop ik heel langzaam
Ondertussen is de garua geaccentueerd met zijn spikes,
In mijn hart.
Op deze koude, koude nacht van mij
Altijd denken aan hetzelfde wat ik abyss
En zelfs als ik het eraf wil rukken,
Gooi het weg en vergeet het.
Ik herinner me haar meer.…
Garua
Eenzaam en verdrietig op de stoep
Dit hart gaat door
Met droefheid van dekking
Je ijs voelen
Want die ene met zijn vergeetachtigheid
Hij had een lek vandaag.
Verloren als een kabouter die in de schaduw
Hoe meer hij haar zoekt, hoe meer hij haar een naam geeft.
Garua., verdriet
Zelfs de hemel begint te huilen.
Wat een nacht vol haast en kou
Je ziet niemand de hoek oversteken.
Op straat de rij van spotlights,
Pools asfalt met licht van begrafenisondernemer
En ik ga weg, altijd alleen
Altijd uit elkaar, jou herinneren
De druppels vallen in de plas van mijn ziel
Op de open botten en ijs…
En die deze bestraffing vernedert.
De wind duwt me nog steeds.