Andrés Calamaro — El Tren Que Pasa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Tren Que Pasa" van Andrés Calamaro.
Songteksten
Bueno, la chica dice hasta luego
y tiene mojado el pelo
entregó sobre un capote de torero
el último rincón inexplorado
de su cuerpo
el jardinero también dice hasta luego
y corta las últimas rosas diciendo:
voy a brindar cuando estas flores
estén en tu florero
el sacerdote también tiene un capote
también dice hasta luego
la vida no es un juego
ni es un florero, y se prendió fuego
nadie noto la ausencia
de la eminencia ni de la chica
el jardinero que amaneció temprano
cortó los tallos de las margaritas
y se fue mirando al sur
buscando el verano
nadie perdió tiempo en enterarse
si se fue para quedarse
o si fue buscando emociones
así son las cosas
es el cambio de estaciones
es el tren que pasa
es el tren que pasa
pasa por la puerta
de la casa de la gente
que no está en su casa
y por la ventana una chica
que salúda con la mano ya no está
y en su lugar hay un asiento vacío
el jardinero le dice a las espinas
hasta luego
todos los rosales son iguales
lastiman los dedos
soy un jardinero
ví nacer a todas éstas flores
pero no tengo floreros en casa.
Songtekstvertaling
Nou, het meisje neemt afscheid
en zijn haar is nat.
geleverd over een stierenvechter Cape
de laatste niet-verkende hoek
van zijn lichaam
de tuinman neemt ook afscheid.
en snijd de laatste rozen:
Ik zal toasten als deze bloemen komen.
sta in je vaas.
de priester heeft ook een cape
het zegt ook vaarwel.
het leven is geen spel.
noch is het een vaas, en hij vatte vlam.
niemand merkt de afwezigheid
de eminentie en het meisje
de tuinman die vroeg opstond
snij de stengels van madeliefjes door.
en hij ging naar het zuiden.
op zoek naar de zomer
niemand verspilde tijd om erachter te komen.
als hij vertrok om te blijven
of als hij op zoek was naar emoties
zo is het nu eenmaal.
is de verandering van de seizoenen
het is de passerende trein.
het is de passerende trein.
ga door de deur.
vanuit het huis van het volk
dat hij niet thuis is.
en uit het raam een meisje
die golf met de hand is niet meer
en in plaats daarvan is er een lege stoel
de tuinman vertelt de doornen
tot straks.
alle rozen zijn hetzelfde.
ze doen je vingers pijn.
Ik ben tuinman.
Ik zag al die bloemen geboren worden.
maar ik heb thuis geen vazen.