Андрей Заря — Дед songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дед" van Андрей Заря.
Songteksten
Одиннадцать побегов, десятки лагерей.
Отсиженно пол века. нет дома и детей.
Откинулся на волю под семьдесят уже
Здоровье никакое, все отданно тюрьме!
А он все также на корточках,
А в зубах папиросочка
И в глазах не поддельный блеск
Фору даст пацанам
Позавидуешь памяти,
Не услышишь слов матерных,
Душ загубленных тоже нет.
Все почти за карман.
Идут к нему как к Богу,
он видит насквозь всех.
подушка кислорода
Ему нужней чем смех.
С ним так легко, нормальным,
А бесам тяжело.
Конторой персонально
Снимается кино.
Но часто почему то он вспоминает то Войну с сучней и смуту
С подачи оперов
Прошло уже пол века,
но все же в лагерях
Не стало меньше зэков,
Но меньше все бродяг.
Что жизнь отмерила ему,
Он выбрал сам свою судьбу
все как хотел, вот только не было свободы!
не убивал, за честь стоял
И никогда не предавал
Никем не писанные строгие законы!
Ушел зимой холодной
На семдесят седьмом
Нехватка кислорода,
А думали спасем.
И вырос над могилой
из камня как живой.
Чтоб люди не забыли
при жизни был какой!
Songtekstvertaling
Elf ontsnappingen, tientallen kampen.
Diende een halve eeuw. geen thuis en geen kinderen.
Leunde terug op het testament onder de zeventig al
Geen gezondheid, alles wordt aan de gevangenis gegeven!
En hij is nog steeds op zijn haunches,
En tussen de tanden van een sigaret
En in de ogen van niet nep glans van
Geef de jongens een voorsprong.
Je zult jaloers zijn op je geheugen.,
Je zult de woorden van obsceniteiten niet horen.,
Er zijn ook geen verloren zielen.
Allemaal bijna voor pocket.
Zij gaan naar hem als naar God.,
hij kijkt door iedereen heen.
zuurstofkussen
Hij heeft meer nodig dan lachen.
Het is zo makkelijk met hem, normaal.,
En het is moeilijk voor demonen.
Bureau persoonlijk
Er wordt een film gemaakt.
Maar vaak om een of andere reden herinnert hij zich iets van oorlog met de teef en onrust.
Met de indiening van opera ' s
Het is een halve eeuw geleden.,
maar nog steeds in de kampen
Niet minder gevangenen,
Maar er zijn minder zwervers.
Wat heeft het leven voor hem bepaald?,
Hij koos zijn eigen lot.
alles wat je wilde, hier was alleen geen vrijheid!
niet gedood, voor de eer om te staan.
En nooit verraden
Niemand schreef strikte wetten!
Weg in de koude winter
Op de zevenenzeventig
Zuurstoftekort,
We wilden ze redden.
En opgroeide boven het graf.
gemaakt van steen alsof het leefde.
Zodat mensen het niet vergeten
toen ik nog leefde, was ik zo.