Андрей Макаревич — Соловки songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Соловки" van Андрей Макаревич.
Songteksten
От суеты два шага до тоски,
И, видит бог, я выдержать не смог,
И сам себя сослал на Соловки
На небольшой, но ощутимый срок.
Вдаль уплывал Архангельский причал,
И ночь была ка белый день бела.
А я … себя воображал
И даже слышал их колокола.
Но утро было выше всяких грез,
И весь корабль смотрел, открывши рты,
Как монастырь неумолимо рос,
Как город … прямо из воды.
И в этот самый миг я понял вдруг,
Что можно брать любые рубежи,
Но вечным остается дело рук
Лишь только если верой одержим.
Пять дней средь елей, камня и воды,
Ничем не скован, не обременен,
Ходил и всюду находил следы
Двух ипостасей века, двух времен.
Вкруг башен пролегал глубокий ров,
Но ров — уже не ров, а так овраг.
И спорит сообразность куполов
С несообразным здесь: «6 барак».
А в тысяча тридцать сумрачном году
Попав в сии священные места,
Какой-то зек соорудил звезду,
На месте православного креста.
Как он забрался — знает только бог,
Погнал ли страх, не подвела ль рука.
Но он залез — ему скостили срок,
А нам осталась память на века.
Да будет так — пусть Соловки хранят
Студеный ветер тех недавних лет,
И в Божьем Храме против Царских Врат
Пусть проступает надпись: «Лазарет».
Я слышал рестовраторы грозят
Весь этот остров превратить в музей.
Я вот боюсь они не сообразят,
Какой из двух музеев нам важней.
Songtekstvertaling
Van de drukte van de twee stappen naar verveling,
En God weet dat ik er niet tegen kon.,
En hij verbande zichzelf naar Solovki.
Voor een korte, maar tastbare periode.
De Archangel Wharf dreef weg in de verte,
En de nacht was zo wit als de dag.
En Ik ... ik stelde me mezelf voor.
Ik hoorde zelfs hun klokken.
Maar de ochtend was voorbij dromen,
En het hele schip keek open-mond,
Terwijl het klooster onverbiddelijk groeide,
Als een stad ... uit het water.
En op dat moment realiseerde ik me plotseling,
Dat je elke grens kunt nemen,
Maar het werk blijft eeuwig.
Alleen als je bezeten bent.
Vijf dagen tussen de dennen, steen en water,
Niet bezwaard, niet bezwaard,
Ik liep rond en vond overal voetafdrukken.
Twee hypostasen van de eeuw, twee keer.
Een diepe gracht liep rond de torens,
Maar de gracht is niet langer een gracht, maar een ravijn.
En betwist de samenhang van koepels
Met de incongruous hier: "6 barakken".
En in het donkere jaar duizend dertig
Eenmaal op deze heilige plaatsen,
Een veroordeelde bouwde een ster.,
Op de site van het orthodoxe kruis.
Alleen God weet hoe hij daar kwam.,
Of de angst dreef, of de hand faalde.
Maar hij kwam binnen. Ze hebben zijn straf afgezegd — ,
En we hebben een herinnering voor eeuwen.
Laat het zo zijn — laat Solovki houden
De koude wind van de afgelopen jaren,
En in Gods tempel tegen de poort van de koning
Laat de inscriptie verschijnen: "ziekenboeg".
Ik hoorde restauratori dreigen.
Maak van dit hele eiland een Museum.
Ik ben bang dat ze het niet zullen begrijpen.,
Welke van de twee musea is belangrijker voor ons.