Андрей Макаревич — Пооткрыли вновь церквей... songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Пооткрыли вновь церквей..." van Андрей Макаревич.

Songteksten

Пооткрыли вновь церквей, будто извиняются
И звонят колокола в ночь то там, то тут,
Только бога нет и нет, ангел не является,
Зря кадило мошет поп и бабушки поют.
А бог оставил нам в наказ старые инструкции,
Почерневший оброзок, высохший елей,
Ну, а сам покинул нас после революции,
И теперь вдругих краях, где живут светлей.
Мимо кассы, чтоб быстрей, взял портвейн Таврический,
Возвращаюсь и смотрю, верится с трудом,
Кто-то в черном у дверей смотрит иронически,
Отпираю дверь ключом, приглашаю в дом.
То ль виденье, то ль обман, то ль к беде, то ль к радости,
То ль плевать через плечо, то ли голосить.
Достаю второй стакан, набираюсь храбрости,
Мне так много у него следует спросить.
Я давно другим не лгал, врать вообще не хочется,
Только вот не врать себе во сто крат трудней.
Я хочу спросить у вас, ваше одиночество,
Как бы веру сохранить и что мне делать с ней.
А еще вопрос такой, каково покойникам,
Отчего маршрут туда день и ночь открыт,
Но в конце не ждет покой с тихим светлым домиком,
Не хранят меня глаза ваших маргарит.
Я бы был ужасно рад слышать ваше мнение,
Только молча гость сидел, подпивал вино.
Да смотрел программу «Взгляд», депутатов прения,
На часы взглянув зевнул, и вылетел в окно.
И в раскрытое окно ночь глядит загадочно,
Дыры звезд на платье тьмы — драный материал,
Дел, как видно, у него без меня достаточно,
Ну, а может он, как я силы утерял,
Ну, а может он, как мы знанье утерял,
Ну, а может он, как мы веру утерял.

Songtekstvertaling

Ze deden de deur weer open, alsof ze zich verontschuldigden.
En klokken luiden in de nacht hier en daar,
Alleen is er geen God en geen engel.,
Tevergeefs zingen moshet pop en oma ' s.
En God liet ons oude instructies na als straf.,
Zwarte, gedroogde fir ' s,
Hij verliet ons na de revolutie.,
En nu in andere delen, waar ze helderder leven.
Langs de kassa, zo snel, ik nam de Tauride poort,
Ik ga terug en kijk, ik kan het nauwelijks geloven,
Iemand in het zwart aan de deur ziet er ironisch uit.,
Ik doe de deur open met mijn sleutel en nodig je binnen uit.
De l visie, de l misleiding, de l tot problemen, de l tot vreugde,
Of je over je schouder moet spugen, of moet schreeuwen.
Ik pak mijn tweede glas en verzamel mijn moed,
Er is zoveel dat ik hem moet vragen.
Ik heb lang niet tegen anderen gelogen, Ik wil helemaal niet liegen.,
Maar het is honderd keer moeilijker om niet tegen jezelf te liegen.
Ik wil je vragen, je eenzaamheid. ,
Hoe kan ik mijn geloof bewaren en wat moet ik ermee doen?
En de vraag is, hoe is het voor de doden?,
Waarom is de route daar dag en nacht open,
Maar aan het eind is er geen rust met een rustig, helder huis,
De ogen van je madeliefjes houden me niet veilig.
Ik zou erg blij zijn om je mening te horen.,
Alleen de gast zat in stilte wijn te drinken.
Ja, Ik zag het programma "Vzglyad", afgevaardigden debat,
Ik keek naar mijn horloge, gaapte en vloog uit het raam.
En door het open raam ziet de nacht er mysterieus uit.,
Gaten van sterren op de jurk van donker verscheurd materiaal,
Hij heeft genoeg te doen zonder mij.,
Misschien is het alsof ik geen stroom meer heb.,
AH, en kan hij, als we kennis verloren,
Misschien verloor hij zijn geloof, net als wij.