Андрей Ковалёв — Я придумал тебя такою songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Я придумал тебя такою" van Андрей Ковалёв.
Songteksten
Перевёрнутый на крышу дом, небо вниз и облака кругом.
Одинокое утро, вижу как будто, чёрно-белый сон.
В зеркалах ещё твои черты, по квартире эхо пустоты.
С номеров незнакомых, звон телефонов, но увы не ты.
Но, я, придумал тебя такою, ты лишила меня покоя.
Мы, играли в жизнь, играли в жизнь, играли в жизнь с тобою.
Я, придумал тебя такою, ты, бежишь от меня рекою, мы, оставили небу миражи.
Перевёрнутая нами жизнь, между нами километры лжи.
Фотографий улыбки, новая пытка, от чего скажи.
Повернули магистрали вспять и метели заметут опять.
Эти серые будни, пусть будет трудно, я привык терять.
Но, я, придумал тебя такою, ты лишила меня покоя.
Мы, играли в жизнь, играли в жизнь, играли в жизнь с тобою.
Я, придумал тебя такою, ты, бежишь от меня рекою, мы, оставили небу миражи.
Но, я, придумал тебя такою, ты лишила меня покоя.
Мы, играли в жизнь, играли в жизнь, играли в жизнь с тобою.
Я, придумал тебя такою, ты, бежишь от меня рекою, мы, оставили небу миражи.
Songtekstvertaling
Ondersteboven op het dak van het huis, de hemel naar beneden en de wolken rondom.
Eenzame ochtend, zie maar, zwart-wit droom.
In spiegels nog steeds je trekken, op appartement echo leegte.
Met onbekende nummers, rinkelende telefoons, maar helaas jij niet.
Maar ik heb je zo uitgevonden, dat je me de vrede hebt ontnomen.
We speelden het leven, speelden het leven, speelden het leven met je.
Ik heb je zo uitgevonden, jij, vlucht van mijn rivier, we, verlieten de luchtspiegelingen.
Onze levens staan op z ' n kop, er zijn kilometers leugens tussen ons.
Foto ' s van glimlachen, nieuwe marteling, van wat vertellen.
De snelwegen keren terug en de sneeuwstormen zullen weer waaien.
Deze grijze alledaagse leven, laat het moeilijk zijn, Ik ben gewend om te verliezen.
Maar ik heb je zo uitgevonden, dat je me de vrede hebt ontnomen.
We speelden het leven, speelden het leven, speelden het leven met je.
Ik heb je zo uitgevonden, jij, vlucht van mijn rivier, we, verlieten de luchtspiegelingen.
Maar ik heb je zo uitgevonden, dat je me de vrede hebt ontnomen.
We speelden het leven, speelden het leven, speelden het leven met je.
Ik heb je zo uitgevonden, jij, vlucht van mijn rivier, we, verlieten de luchtspiegelingen.