Андрей Климнюк — Мы тоже сегодня songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Мы тоже сегодня" van Андрей Климнюк.
Songteksten
Когда же «дембель», я мать увижу и дом родной?
Когда забуду, как полыхают в огне дома?
Здесь в нас стреляют и здесь, как прежде, идёт война.
Когда забуду, как полыхают в огне дома?
Здесь в нас стреляют и здесь, как прежде, идёт война.
За перевалом в глухом ущелье опять стрельба.
Осталось трое лежать на камнях — ведь смерть слепа.
А может, завтра меня такая же ждёт судьба.
Здесь в нас стреляют и здесь, как прежде, идет война.
А может, завтра меня такая же ждёт судьба.
Здесь в нас стреляют и здесь, как прежде, идет война.
В людей стреляет, как по мишени, моя рука.
Забыли б люди к чертям все войны на все века.
И вот мы снова на бой суровый идем к горам.
И мы вернёмся, но всё ж кого-то оставим там.
И вот мы снова на бой суровый идем к горам.
И мы вернёмся, но всё ж кого-то оставим там.
Так что ж, ребята, нальём бокалы за тех парней,
Кто отдал жизни во имя жизни других людей,
Кто не увидит над цинком гроба родную мать.
За тех, ребята, кому досталось в земле лежать.
Кто не увидит над цинком гроба родную мать.
За тех, ребята, кому досталось в земле лежать.
Songtekstvertaling
Wanneer" demobilisatie " zal ik moeder en thuis zien?
Wanneer zal ik vergeten hoe huizen in vlammen opgaan?
Hier worden we beschoten en hier is er, net als voorheen, een oorlog gaande.
Wanneer zal ik vergeten hoe huizen in vlammen opgaan?
Hier worden we beschoten en hier is er, net als voorheen, een oorlog gaande.
Over de pas in een afgelegen kloof opnieuw schieten.
Er liggen er nog drie op de rotsen, want de dood is blind.
Of misschien heb ik morgen hetzelfde lot.
Hier worden we beschoten en hier is er, net als voorheen, een oorlog gaande.
Of misschien heb ik morgen hetzelfde lot.
Hier worden we beschoten en hier is er, net als voorheen, een oorlog gaande.
Mijn hand schiet op mensen als een doelwit.
Mensen zouden alle oorlogen voor alle leeftijden vergeten.
En hier zijn we weer op de slag van de harde ga naar de bergen.
En we gaan terug, maar we laten nog steeds iemand achter.
En hier zijn we weer op de slag van de harde ga naar de bergen.
En we gaan terug, maar we laten nog steeds iemand achter.
Dus, jongens, laten we glazen inschenken voor die jongens.,
Die hun leven gaven in de naam van het leven van anderen.,
Die zijn eigen moeder niet over de zink kist ziet.
Voor hen, jongens, die in de grond moeten liggen.
Die zijn eigen moeder niet over de zink kist ziet.
Voor hen, jongens, die in de grond moeten liggen.