Andrea Nardinocchi — Le pareti songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le pareti" van Andrea Nardinocchi.
Songteksten
Mi ricordo che le pareti
Sembravano restringersi intorno
Non è facile andare via, pensavo
Ma io ne ho bisogno
Anche solo per fare un giro
Per vedere cosa c'è
Non mi voglio prendere in giro, pensavo
So che ne ho bisogno
Vado via in un’altra città
O senza una meta precisa
Tanto non cambia
Vado via dalla mia stanza
Prendo le mie cose con calma
Sto per scomparire dal mio mondo
Tu mi aiuti a fare i bagagli
Quando arrivi chiama che ne ho bisogno
Sto partendo per fare un giro
Vado solo un attimo poi ritorno
Tu ti asciughi gli occhi e sorridi
Perché sai che, in fondo, io ne ho bisogno
Vado via in un’altra città
O senza una meta precisa
Tanto non cambia
Vado via dalla mia stanza
Vado via di qua di-di-distante
No, non mi fermare se mi vedi di spalle
Non capisco se questa stanza si fa piccola
Oppure sono io che sto diventando grande
Scrivo sui fogli con piuma e inchiostri
Quando avrò finito i fogli troverò altri posti
Scriverò sulle pareti
Quando avrò finito le pareti attaccherò post-it
Su post-it, su post-it, su post-it
Sto impazzendo, beh, ci sono i giusti presuppost-it
Nella testa ho un trilocale
Tre persone diverse con la faccia uguale
Uno è il capo dei bastardi
L’altro pensa solo ai miliardi
Il terzo pensa all’amore, quello che preferisco, ma viene fregato dagli altri
Vado via in un’altra città
O senza una meta precisa
Tanto non cambia
Vado via dalla mia stanza
Songtekstvertaling
Ik herinner me de muren.
Ze leken te krimpen.
Het is niet makkelijk om weg te gaan, dacht ik.
Maar ik heb het nodig.
Zelfs voor een ritje.
Om te zien wat er is.
Ik wil mezelf niet belachelijk maken, dacht ik.
Ik weet dat ik het nodig heb.
Ik ga naar een andere stad.
Of zonder een specifiek doel
Het verandert toch niet.
Ik verlaat mijn kamer.
Ik doe mijn dingen rustig aan.
Ik sta op het punt te verdwijnen uit mijn wereld
Help me inpakken.
Als je er bent, bel dan dat ik het nodig heb.
Ik ga een ritje maken.
Ik ga even weg en dan kom ik terug.
Je droogt je ogen en lacht
Omdat ik het diep van binnen nodig heb.
Ik ga naar een andere stad.
Of zonder een specifiek doel
Het verandert toch niet.
Ik verlaat mijn kamer.
Ik ga deze kant op.
Nee, stop me niet als je me achter mijn rug ziet.
Ik weet niet of deze kamer klein wordt.
Of ik word groot.
Ik schrijf op de lakens met veren en inkt.
Als ik klaar ben met de lakens, zoek ik andere plaatsen.
Ik schrijf op de muren.
Als ik klaar ben met de muren, zal ik post-it bevestigen.
Je post-it, Je post-it, je post-it
Ik word gek, er zijn de juiste veronderstellingen.
In mijn hoofd heb ik een appartement met drie kamers.
Drie verschillende mensen met hetzelfde gezicht.
Eén is de baas van de klootzakken.
De ander denkt alleen aan de miljarden.
De derde denkt aan liefde, degene die ik liever heb, maar door anderen voor de gek wordt gehouden.
Ik ga naar een andere stad.
Of zonder een specifiek doel
Het verandert toch niet.
Ik verlaat mijn kamer.