Andrea Bocelli — Si voltò songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Si voltò" van Andrea Bocelli.
Songteksten
Mentre il sole del mattino
si spingeva nelle case
Io seguivo il suo ricordo
con la punta delle mani
Il profumo delle rose dura solo una stagione
Poi si perde tra le cose ed
è così che persi lei
Si voltò mi voltai…
Non seppe mai che morivo di lei
Che avrei voluto femarla ma poi
Seppi capire che il gioco degli anni ci rese distanti,
Che il suo destino non era qua
Mentre il sole delle due
stava alto su Firenze
Sedevamo a un ristorante
verso il punto del caffè
L’orologio disse andiamo
l’aiutai con le valigie
Lei che disse ci scriviamo
Io sorrisi e dissi ciao
Si voltò mi voltai…
Non seppe mai che morivo di lei
Che avrei voluto femarla ma poi
Seppi capire che il gioco degli anni
ci rese distanti,
Che il suo destino non era qua
Che una ragazza femarla non puoi
Lei vive un tempo che leggi non ha Vola seguendo una linea
che sembra dettata dal vento
tu puoi seguirla soltanto un po'
Mentre il sole della sera
Si prendeva i suoi colori
Io pensavo è stato giusto
E pensando mi stancai
Il profumo delle rose dura solo una stagione
Poi si perde fra le cose ed
è così che persi lei
Si voltò mi voltai
Si voltò ed anch’io
Mi voltai
Songtekstvertaling
Terwijl de ochtendzon
hij duwde zichzelf de huizen in.
Ik volgde zijn herinnering.
met de toppen van de handen
De geur van rozen duurt maar één seizoen
Dan verdwaal je tussen de dingen en
zo ben ik haar kwijtgeraakt.
Hij draaide zich om.…
Ze wist niet dat ik aan haar zou sterven.
Dat ik haar wilde neuken, maar toen ...
Ik wist dat het spel van de jaren ons afstandelijk maakte.,
Dat zijn lot hier niet was.
Terwijl de zon van de twee
het stond hoog boven Florence
We zaten in een restaurant.
naar het koffiepunt
De klok zei, Laten we gaan.
Ik hielp haar met haar tassen.
Ze zei dat we moesten schrijven.
Ik glimlachte en zei hallo.
Hij draaide zich om.…
Ze wist niet dat ik aan haar zou sterven.
Dat ik haar wilde neuken, maar toen ...
Ik wist hoe ik moest begrijpen dat het spel der jaren
het maakte ons afstandelijk.,
Dat zijn lot hier niet was.
Dat een meisje femarla je niet kunt
Je leeft een tijd die je leest en vliegt niet volgens een regel
dat lijkt gedicteerd door de wind
je kunt haar maar een beetje volgen.
Terwijl de avondzon
Hij nam zijn kleuren.
Ik dacht dat het goed was.
En denkend dat ik moe werd
De geur van rozen duurt maar één seizoen
Dan verdwaal je tussen de dingen en
zo ben ik haar kwijtgeraakt.
Hij draaide zich om.
Hij draaide zich om en ik ook.
Ik draaide me om.