Andre Bourvil — Le Petit Bal Perdu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Petit Bal Perdu" van Andre Bourvil.
Songteksten
C'était tout juste après la guerre,
Dans un petit bal qu’avait souffert.
Sur une piste de misère,
Y’en avait deux, à découvert.
Parmi les gravats ils dansaient
Dans ce petit bal qui s’appelait…
Qui s’appelait…
qui s’appelait…
qui s’appelait…
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
ce sont ces amoureux
Qui ne regardaient rien autour d’eux.
Y’avait tant d’insouciance
Dans leurs gestes émus,
Alors quelle importance
Le nom du bal perdu?
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
c’est qu’ils étaient heureux
Les yeux au fond des yeux.
Et c'était bien…
Et c'était bien…
Ils buvaient dans le même verre,
Toujours sans se quitter des yeux.
Ils faisaient la même prière,
D'être toujours, toujours heureux.
Parmi les gravats ils souriaient
Dans ce petit bal qui s’appelait…
Qui s’appelait…
qui s’appelait…
qui s’appelait…
Et puis quand l’accordéoniste
S’est arrêté, ils sont partis.
Le soir tombait dessus la piste,
Sur les gravats et sur ma vie.
Il était redevenu tout triste
Ce petit bal qui s’appelait,
Qui s’appelait…
qui s’appelait…
qui s’appelait…
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
ce sont ces amoureux
Qui ne regardaient rien autour d’eux.
Y’avait tant de lumière,
Avec eux dans la rue,
Alors la belle affaire
Le nom du bal perdu.
Non je ne me souviens plus
du nom du bal perdu.
Ce dont je me souviens
c’est qu’on était heureux
Les yeux au fond des yeux.
Et c'était bien…
Et c'était bien
Songtekstvertaling
Het was net na de oorlog.,
In een kleine bal had hij geleden.
Op een spoor van ellende,
Er waren er twee in het openbaar.
Tussen het puin dansten ze
In deze kleine bal die werd genoemd…
Wie werd genoemd…
wie werd genoemd…
wie werd genoemd…
Nee, Ik weet het niet meer.
van de naam van de verloren bal.
Wat ik me herinner
het zijn die geliefden.
Die naar niets keek om hen heen.
Er was zoveel onvoorzichtigheid.
In hun emotionele gebaren,
Wat maakt het uit?
De naam van de verloren bal?
Nee, Ik weet het niet meer.
van de naam van de verloren bal.
Wat ik me herinner
het is dat ze gelukkig waren.
Ogen diep in de ogen.
En het was goed…
En het was goed…
Ze dronken in hetzelfde glas.,
Altijd op elkaar letten.
Ze deden hetzelfde gebed.,
Om altijd, altijd gelukkig te zijn.
Onder het puin glimlachten ze
In deze kleine bal die werd genoemd…
Wie werd genoemd…
wie werd genoemd…
wie werd genoemd…
En toen de accordeonist
Ze zijn vertrokken.
'S avonds viel op de baan,
Over het puin en mijn leven.
Hij was weer verdrietig.
Die kleine bal die heette,
Wie werd genoemd…
wie werd genoemd…
wie werd genoemd…
Nee, Ik weet het niet meer.
van de naam van de verloren bal.
Wat ik me herinner
het zijn die geliefden.
Die naar niets keek om hen heen.
Er was zoveel licht.,
Met hen op straat,
Dus de goede deal
De naam van de verloren bal.
Nee, Ik weet het niet meer.
van de naam van de verloren bal.
Wat ik me herinner
het is dat we gelukkig waren.
Ogen diep in de ogen.
En het was goed…
En het was goed