Andre Bourvil — La Môme Rustine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Môme Rustine" van Andre Bourvil.
Songteksten
Elle travaillait dans une usine
Elle collait des petits morceaux
De caoutchouc à la sécotine
Pneu à pneu ça faisait des boyaux
On l’appelait la môme Rustine
Elle était mordue du vélo
Quand elle était sur sa machine
Elle n’avait jamais les grelots
Elle v’nait à vélo à l’usine
Mais il pleut ça fait trop d’boue
Alors dans le métro ça se devine
Elle arrivait en garde boue
On l’appelait la môme Rustine
Et dès les beaux jours à vélo
Elle passait par la porte Dauphine
Car porte St Cloud, on crève trop
Elle avait un bon équilibre
Sa vie, son travail tournaient rond
Elle ne faisait jamais roue libre
Car elle en mettait un rayon
On l’appelait la môme Rustine
Et le dimanche à Fontainebleau
Pour manger avec les copines
Elle am’nait une selle de gigot
Elle achetait des fleurs aux halles
Puis elle disait d’un air finaud
«Quand je regarde les pétales,
je pense au pédales de mon vélo»
On l’appelait la môme Rustine
Elle dormait été comme hiver
La fenêtre ouverte, car la gamine
Voulait avoir sa chambre à air
Elle connut Anatole, un cycliste
Qui se dégonfla aussitôt
Et comme il était philatéliste
Il prit le thème de son vélo
On l’appelait la môme Rustine
Elle retrouva son Anatole
Et maintenant pour plus qu’il s’débinne
Elle lui a mis un anti-vol
Méfiez vous de la môme Rustine
Ne dites pas oui sans réfléchir
C’est attachant la sécotine
Car elle vous interdit de suir
Songtekstvertaling
Ze werkte in een fabriek.
Ze stak kleine stukjes
Van secotinerubber
Het waren huizen.
Ze heette het Rustine kind.
Ze is gebeten door de fiets.
Toen ze op haar machine zat
Ze had nooit de klokken.
Ze is met de fiets geboren in de fabriek.
Maar het regent het is te modderig
Dus in de metro wordt het geraden
Ze kwam met een spatbord.
Ze heette het Rustine kind.
En vanaf de zonnige dagen met de fiets
Ze ging door de Dauphine poort.
Omdat porte St Cloud, we te veel sterven.
Ze had een goede balans.
Zijn leven, zijn werk ging rond
Ze is nooit vrij geweest.
Omdat ze er een straal van heeft gemaakt.
Ze heette het Rustine kind.
En zondag in Fontainebleau
Om te eten met vriendinnen.
Ze houdt van een beenzadel.
Ze kocht bloemen in de halles.
Toen zei ze in een fijne lucht
"Als ik naar de blaadjes kijk,
Ik denk aan de pedalen van mijn fiets.»
Ze heette het Rustine kind.
Ze sliep zomer en winter
Het raam gaat open, want het kind ...
Hij wilde zijn luchtkamer hebben.
Ze ontmoette Anatole, een fietser.
Die onmiddellijk leegliep.
En omdat hij een filatelist was
Hij nam het thema van zijn fiets
Ze heette het Rustine kind.
Ze heeft haar Anatole gevonden.
En nu voor meer dan het is debinne
Ze heeft een anti-diefstal op hem gezet.
Kijk uit voor de roestige jongen.
Zeg geen ja zonder na te denken.
Het is verbonden met secotin
Omdat ze je verbiedt te zweten.