Anders Ekborg — I Do Believe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Do Believe" van Anders Ekborg.
Songteksten
I like to think that I am more than just the dust I´m made of.
That there´s a purpose to be found before they lay me in the ground.
Somebody said that God is dead, I say he´s only sleeping.
So tired of waiting, for the likes of you and me to come around.
The moon is conquered now, the sphere of influence must grow.
The sky is not the limit, it lies much closer don´t you know.
I do believe that every child is born to love.
I do believe that every soldierbreaks a holy promise.
I do believe that God is watching from above.
I do believe the cure for ignorance is love.
Ashes turn to ashes and dust will turn to dust, it doesn´t change.
Annihalation seems to be the only thing that will remain.
There is no mountain left to climb, no trail that we must follow.
Nowhere to turn this time, look inside your heart and you will find.
We reach beyond the stars, as always driven by our pride.
We look for ready answers but fail to see what´s deep inside.
I do believe…
The only way that I can choose, the only thing that doesn´t lose.
But still the hardest thing to find.
I pray the Gods will give us rain, to wash away the hurt and pain.
And leave my wounded heart behind.
I do believe…
Songtekstvertaling
Ik denk graag dat ik meer ben dan het stof waar ik van gemaakt ben.
Dat er een doel te vinden is voordat ze me in de grond leggen.
Iemand zei dat God dood is, Ik zeg dat hij alleen slaapt.
Zo moe van het wachten, op mensen zoals jij en ik om bij te komen.
De maan is nu veroverd, de invloedssfeer moet groeien.
De hemel is niet de grens, het ligt veel dichterbij, Weet je niet.
Ik geloof dat elk kind geboren is om lief te hebben.
Ik geloof dat elke soldaat een heilige belofte breekt.
Ik geloof dat God van bovenaf toekijkt.
Ik geloof dat de remedie voor onwetendheid liefde is.
As verandert in as en stof verandert in stof, het verandert niet.
Annihalatie lijkt het enige wat overblijft.
Er is geen berg meer om te beklimmen, geen pad dat we moeten volgen.
Je kunt deze keer nergens heen, kijk in je hart en je zult het vinden.
We reiken verder dan de sterren, zoals altijd gedreven door onze trots.
We zoeken naar antwoorden, maar zien niet wat er diep van binnen zit.
Ik geloof…
De enige manier waarop ik kan kiezen, het enige dat niet verliest.
Maar nog steeds het moeilijkste om te vinden.
Ik bid dat de goden ons regen zullen geven, om de pijn en pijn weg te wassen.
En laat mijn gewonde hart achter.
Ik geloof…