And Hell Followed With — Rotting Procession songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rotting Procession" van And Hell Followed With.
Songteksten
My lungs they no longer draw breath
The stench of eons past, my very flesh corrupted
I, the embodiment of decay
Forever changing, stagnant no longer
This temple, this organic structure
Shadowed beneath swarms of flies
How eager do their wings seek my carry
A lord amongst atrophy am I The seed of undoing germinates within me Seizing my nervous system in so disgusting a manner
How sickeningly do I hunger
Morals corrupted through appetence
This perversion, this desire I shall no longer refuse
How unnerving my silence but even in silence have you trembled
How loathsome that which enshrouds me Oh, my beauty, the mirth of my desire
How lecherous that within me grows
I beseech your forgiveness
Oh, death, eternal requiem
How your decaying hands shall stay my feet no more
My head anointed in disgust, it irrigates these veins
With a hunger so profound
That not even my love for another
Could prevent me from appeasing
My mind, my very thoughts
Have become this sickness embodied
I won’t stop until the screaming does
Songtekstvertaling
Mijn longen ademen niet meer.
De stank van eeuwen geleden, is mijn vlees beschadigd.
I, de belichaming van verval
Voor altijd veranderen, stagneren niet langer
Deze tempel, deze organische structuur
Geschaduwd onder zwermen vliegen
Hoe gretig zijn hun vleugels op zoek naar mijn handbagage
Een heer onder atrofie ben ik het zaad van het ongedaan maken van kiemen in mij die mijn zenuwstelsel op zo ' n walgelijke manier in beslag nemen
Hoe ziekelijk heb ik honger
Moraal beschadigd door appetentie
Deze perversie, deze wens zal ik niet langer weigeren
Hoe zenuwslopend mijn stilte maar zelfs in stilte heb je beeft
Hoe walgelijk dat wat mij omhult O, mijn schoonheid, de gloed van mijn verlangen
Hoe ontzagwekkend dat in mij groeit
Ik smeek u om vergiffenis.
Oh, dood, eeuwige requiem
Hoe je rottende handen mijn voeten niet meer zullen houden
Mijn hoofd gezalfd van walging, het irrigeert deze aderen
Met zo ' n diepe honger
Dat zelfs mijn liefde voor een ander niet
Zou kunnen voorkomen dat ik zou ophouden
Mijn gedachten, mijn gedachten
Zijn deze ziekte belichaamd
Ik zal niet stoppen totdat het geschreeuw gebeurt.