And Hell Followed With — Give Breath to Her Memory songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Give Breath to Her Memory" van And Hell Followed With.
Songteksten
The wane of my crescent fixation,
The moon she doth corrodes.
Thousands of voiceless faces
Besmirch the darkened canopy.
This winter’s night, needful and torturous,
Has unearthed many secrecies
Amongst caskets sealed forever (I once believed).
Forgive my pessimism,
But I suffer only regret,
Committed to this loneliness no more.
The flames of my disbelief,
A silence among the deceased and foreboding.
This elegance entombed within these grounds
Was not of my hands' doing.
The malefic stars weep upon her resting place,
A loss I’ve mourned for countless seasons.
And it were by the grace of God
That I be spared this ill fate
To be with her once more,
Engraved in eternal sleep.
The maelstrom of the night,
Her embodiment in the mist.
Death, ye heartless bastard,
Thy taunts shall not distress.
My grief begotten heart awakes
In absence of her warmth.
But she will know the night air once more,
As my hand caresses hers.
How long since summers past
Have the boundaries of life withheld?
No more, the melancholy night beholds.
A burial gown, our night swept feet
Shall tread.
And we shall immolate together,
Our ashes forever entwined.
«My heart burns there too.»
Songtekstvertaling
Het verdwijnen van mijn crescent fixatie,
De maan die ze corrodeert.
Duizenden stemloze gezichten
Besmeur het donkere bladerdak.
Deze winter ' s nacht, noodlottig en kwellend,
Heeft vele secreties opgegraven.
Tussen de kisten die voor altijd verzegeld zijn.
Vergeef me mijn pessimisme.,
Maar ik heb alleen spijt,
Toegewijd aan deze eenzaamheid niet meer.
De vlammen van mijn ongeloof,
Een stilte onder de overledenen en voorspellend.
Deze elegantie ligt op deze grond.
Was niet mijn schuld.
De kwaadaardige sterren huilen op haar rustplaats.,
Een verlies waar ik talloze seizoenen om heb gerouwd.
En het was door de genade van God
Dat ik gespaard zal blijven van dit slechte lot.
Om weer bij haar te zijn.,
Gegraveerd in de eeuwige slaap.
De maalstroom van de nacht,
Haar belichaming in de mist.
Dood, harteloze klootzak.,
Uw smeekbeden zullen u niet bedroefd maken.
Mijn verdriet verwekt hart ontwaakt
Zonder haar warmte.
Maar ze zal de nachtlucht weer kennen.,
Zoals mijn hand de hare streelt.
Hoe lang geleden zijn de zomers voorbij
Zijn de grenzen van het leven achtergehouden?
Niet meer, de melancholie nacht aanschouwt.
Een begrafenisjurk, onze nacht geveegd voeten
Zal lopen.
En we zullen samen vergaan,
Onze As voor altijd verstrengeld.
"Mijn hart brandt daar ook.»