Anchor — Atlantis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Atlantis" van Anchor.
Songteksten
Awoken by thunder and thrown to chaos.
From a broken past I weather a storm that still lasts.
I try to overcome but still those years won’t be undone.
Caught under the illusion that this was how it always had to be.
Now I am sick and tired of thinking life already conquered me.
Desperately.
Relentlessly.
We need to feel OK.
I was a young kid with a lot of rage,
with nowhere to go and nowhere to feel safe.
Have you been there or are you still?
A restless mind with too much time to kill.
Always on the run from life and its harsh reality.
But I feel that I won’t be running that much longer.
I admit my wrongs, welcome change to finally move on.
There is no solace in hating the world and
there is no redemption in repeating what’s old.
I will lay these habits to rest and restore peace and confidence.
To love and to live, to feel and to be felt,
as a human compassionate and king,
living life with open eyes,
for a better world for all and future worth fighting for.
To not give in to distractions that only will
drown the soul, to not give up when life gets too hard.
To find my own.
I need to find my own.
To find my own.
I need to…
There is no solace in hating the world and
there is no redemption in repeating what’s old.
Songtekstvertaling
Ontwaakt door de donder en in chaos gebracht.
Uit een gebroken verleden weer ik een storm die nog steeds duurt.
Ik probeer te overwinnen, maar toch zullen die jaren niet ongedaan worden gemaakt.
Gevangen in de illusie dat dit was hoe het altijd moest zijn.
Nu ben ik het zat om te denken dat het leven me al veroverd heeft.
Wanhopig.
Meedogenloos.
We moeten ons goed voelen.
Ik was een jong kind met veel woede.,
je kunt nergens heen en je voelt je nergens veilig.
Ben je er geweest of ben je er nog?
Een rusteloze geest met te veel tijd om te doden.
Altijd op de vlucht voor het leven en zijn harde realiteit.
Maar ik heb het gevoel dat ik niet zo lang meer vlucht.
Ik geef mijn fouten toe, welkom verandering om eindelijk verder te gaan.
Er is geen troost in het haten van de wereld en
er is geen verlossing in het herhalen van wat oud is.
Ik zal deze gewoonten laten rusten en vrede en vertrouwen herstellen.
Om lief te hebben en te leven, te voelen en te voelen,
als een menselijke mededogen en koning,
leven met open ogen,
voor een betere wereld voor iedereen en de toekomst die het waard is om voor te vechten.
Om niet toe te geven aan afleidingen die alleen
de ziel verdrinken, niet opgeven als het leven te hard wordt.
Om mijn eigen te vinden.
Ik moet mijn eigen vinden.
Om mijn eigen te vinden.
Ik moet ... …
Er is geen troost in het haten van de wereld en
er is geen verlossing in het herhalen van wat oud is.