Analog Rebellion — Now I Am a Cobra songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Now I Am a Cobra" van Analog Rebellion.
Songteksten
Oh, you would do it so slow, like you’re walking on glass
Oh, you always held back, I never thought 'bout the cause
I just took and I took, I sought more than I should
I regret that I can no longer do what is right
How far you fall in your sleep is determined by me In the waking hours of our coexistence
Honey, forgive my ways
It will all fade away if you let it just stumble out the back of your mind
Oh, it’s a fortunate day when I can feel for your face
Pressed up like a child’s cheek on detention hall glass
Oh, summer came and it went, I’m feeling wicked and dim
And now it’s time to repent for my calamitous sins
This is a terrible curse
Oh, there ain’t nothing worse
Than to be let down in soul-crushing, doleful fashion
So I beg and I plead, please go easy on me
I despise the way I doom things in the first scene
I will not wait in the wings
I am a cobra now
I will not wait in the wings
I am a cobra now
I will not die in the grass
I am a wild fire
I will not die in the grass
I am a cobra now
Oh, we’re the fortunate ones
We are the fortunate ones
We are the fortunate ones and we complain 'bout our lives
No one feels sorry for me No one feels sorry for me No one feels sorry for me I am a cobra right now
You would do it so slow
Like you know that it’s wrong
And we’re both walking on glass
I feel I’ve lost it so soon
No one feels sorry for me No one feels sorry for me No one feels sorry for me I am a cobra right now
You would do it so slow
Like you know that it’s wrong
And we’re both walking on glass
I feel I’ve lost it so soon
Songtekstvertaling
Je zou het zo langzaam doen, alsof je op glas loopt.
Oh, Je hield je altijd in, Ik heb nooit nagedacht over de oorzaak
Ik nam en nam, ik zocht meer dan ik zou moeten.
Het spijt me dat ik niet meer kan doen wat goed is.
Hoe ver je in je slaap valt, wordt bepaald door mij in de wakende uren van onze coëxistentie.
Schat, vergeef me mijn manieren.
Het zal allemaal vervagen als je het gewoon uit de achterkant van je geest laat struikelen
Oh, het is een gelukkige dag als ik kan voelen voor je gezicht
Op de wang van een kind gedrukt op het glas van de detentiehal.
Oh, de zomer kwam en het ging, ik voel me slecht en zwak
En nu is het tijd om berouw te tonen voor mijn rampzalige zonden.
Dit is een vreselijke vloek.
Er is niets ergers.
Dan in de steek gelaten te worden in een zielenverslindende, treurige Mode
Dus ik smeek en ik smeek, doe alsjeblieft rustig aan met mij.
Ik veracht de manier waarop ik dingen doe in de eerste scène.
Ik wacht niet in de coulissen.
Ik ben nu een cobra.
Ik wacht niet in de coulissen.
Ik ben nu een cobra.
Ik zal niet sterven in het gras.
Ik ben een wild vuur
Ik zal niet sterven in het gras.
Ik ben nu een cobra.
Wij zijn de gelukkigen.
Wij zijn de gelukkigen.
Wij zijn de gelukkigen en we klagen over ons leven
Niemand heeft medelijden met me niemand heeft medelijden met me niemand heeft medelijden met me Ik ben een cobra op dit moment
Je zou het zo langzaam doen.
Alsof je weet dat het verkeerd is.
En we lopen allebei op glas.
Ik voel dat ik het zo snel kwijt ben.
Niemand heeft medelijden met me niemand heeft medelijden met me niemand heeft medelijden met me Ik ben een cobra op dit moment
Je zou het zo langzaam doen.
Alsof je weet dat het verkeerd is.
En we lopen allebei op glas.
Ik voel dat ik het zo snel kwijt ben.