Anabioz — Clouds songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Clouds" van Anabioz.

Songteksten

This is the song
About dark sea deeps
That hide mysteries
In their depths
The sea expanse so calm and silence
But so much remains at silty bottom
About the sky, reflect sea azure
The seagulls are flying there like white arrows
They sitting for rest at rocks and mutchs
Before continuation their rapid way.
Oh darkclouds, your run is so light
The man is depends from your caprice
Will you huddle together, spill with a rain
And rise a destructive storm?
They challenged out no once and no twice
But lot of mad men disappear at the bottom
The ships fly, like seagulls over the sea
But a lot of them go down far from the land
The great power sleeps at the deep
There are sea gods that doze at the bottom
Tones of water above their heads
Until nobody disturb their peace
Oh seagods, guardians of the waves
Does human ships disturb your peace?
Maybe that you in terrible anger
Sink bark with one gesture.
The ship run into the sharp rocks and lightning
Flash at the sky like a blaze
It’s light out the triumphantly face
And the dying scream fade in the night.
The sea water is gurgling in my lungs
And strange ships go far away
This is the end; I’m going down
And clouds fly over the sea.

Songtekstvertaling

Dit is het lied
Over donkere zee diepten
Die mysteries verbergen
In hun diepten
De zee uitgestrekt zo rustig en stil
Maar er blijft zoveel over op de bodem.
Over de hemel, reflecteert de zee azuurblauwe
De meeuwen vliegen daar als witte pijlen.
Ze zitten te rusten bij rotsen en mormels.
Voordat ze hun snelle weg voortzetten.
Oh darkclouds, je run is zo licht
De man is afhankelijk van je gril.
Zullen jullie samenkomen, morsen met een regen
En een verwoestende storm veroorzaken?
Ze daagden niet één keer en geen twee keer uit
Maar veel gekke mannen verdwijnen onderaan.
De schepen vliegen als meeuwen over de zee.
Maar veel van hen gaan ver van het land.
De grote kracht slaapt in de diepte
Er zijn zeegoden die op de bodem dozen.
Tonen water boven hun hoofd
Totdat niemand hun rust verstoort.
Oh zeegoden, beschermers van de golven
Verstoort menselijke Schepen je vrede?
Misschien ben je boos.
Schors met één gebaar.
Het schip rent in de scherpe rotsen en bliksem
Flitsend naar de hemel als een vuur
Het is licht uit het triomfantelijke gezicht
En de stervende schreeuw vervaagt in de nacht.
Het zeewater gorgelt in mijn longen
En vreemde schepen gaan ver weg
Dit is het einde, Ik Ga naar beneden
En wolken vliegen over de zee.