Ana Belen — Muerto De Amor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Muerto De Amor" van Ana Belen.
Songteksten
Qué es aquello que reluce
Por los altos corredores
Cierra la puerta hijo mío
Acaban de dar las once
En mis ojos sin querer
Relumbran cuatro faroles
Será que la gente aquella
Estará fregando el cobre
Siete gritos, siete sangres
Siete adormideras dobles
Quebraron opacas Lunas
En los oscuros salones
Lleno de manos cortadas
Y coronitas de flores
El mar de los juramentos
Resonaba no sé donde
Brisas de caña mojada
Y rumor de viejas voces
Resonaban por el arco
Roto de la media noche
Bueyes y rosas dormían
Solo por los corredores
Las cuatro luces clamaban
Con el furor de San Jorge
Ajo de agónica plata
La Luna menguante pone
Caballeras amarillas
A las amarillas torres
La noche llama temblando
Al cristal de los balcones
Perseguida por los mil
Perros que no la conocen
Y un olor de vino y ámbar
Viene de los corredores
Madre, cuando yo me muera
Que se enteren los señores
Pon telegramas azules
Que vayan del Sur al Norte
Tristes mujeres del valle
Bajaban su sangre de hombre
Tranquila de flor cortada
Y amarga de muslo joven
Viejas mujeres del río
Lloraban al pie del monte
Un minuto intransitable
De caballeras y nombres
Fachadas de cal ponían
Cuadrada y blanca la noche
Serafines y gitanos
Tocaban acordeones
Y el cielo daba portazos
Al brusco rumor del bosque
Mientras clamaban las luces
En los altos corredores
Songtekstvertaling
Wat is dat wat schijnt?
Bij de hoogmoedigen!
Doe de deur dicht, mijn zoon.
Ze hebben net elf uur gegeven.
In mijn ogen onbedoeld
Vier lantaarns schijnen
Zullen die mensen
Hij zal de agent schrobben.
Zeven geschreeuw, zeven bloedingen.
Zeven dubbele papaver
Kapotte ondoorzichtige manen
In de donkere hallen
Vol met afgehakte handen
En bloemkransen
De zee der Eden
Het resoneerde ik weet niet waar
Natte rietsuiker
En geruchten over oude stemmen
Ze resunced from the arch
Gebroken middernacht
Ossen en rozen sliepen
Alleen voor de lopers.
De vier lichten huilden
Met de woede van St. George
Knoflook van agonica zilver
De afnemende maan gaat onder
Gele Ridders
Naar de gele torens
De nacht roept trillen
Naar het glas van de balkons
Achtervolgd door de duizend
Honden die haar niet kennen
En een geur van wijn en Amber
Het komt van de lopers
Moeder, als ik sterf
Laat de heren weten
Zet blauwe telegrammen
Ga van Zuid Naar Noord
Trieste vrouwen van de vallei
Ze lieten het bloed van hun man zakken.
Stille snijbloem
En bittere jonge dij
Oude vrouwen van de rivier
Ze huilden aan de voet van de berg
Een onbegaanbare minuut
Van ridders en namen
Gelegde kalk gevel
Vierkant en Wit ' s nachts
Serafijnen en zigeuners
Ze speelden accordeons.
En de hemel sloeg deuren dicht
Naar het plotselinge gerucht van het bos
Toen de lichten huilden
In de hoge gangen