Зоя Ященко — У моей чашки songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "У моей чашки" van Зоя Ященко.
Songteksten
У моей чашки нет дна.
Я хотела напиться, колодец нашла,
И воды зачерпнула, к губам поднесла,
Но у моей чашки нет дна.
Поперёк дороги мне встала река,
Мне что-то шептали её берега.
Я хотела уплыть, я в лодку вошла,
Но у моей лодки нет весла.
Я хотела позвать Его, голос пропал.
Только серые совы слетелись на зов.
Он меня не услышал, меня не узнал,
Теперь у моей песни нет слов.
Но и это не страшно, а страшно то,
Что это не сон, тут не видно конца.
Я стою под звёздами в дырявом пальто,
И на мне, о Господи, нет лица.
А в этом городе не пахнут цветы,
И от этого становится ещё страшней.
А эти окна слепы, как кроты,
А эти деревья не пускают корней.
А в газетах пишут, наступила весна.
В газетах пишут, в основном, о весне.
А у моей чашки нет дна,
А я, о Господи, на самом дне.
Я лежу, как кошка, свернувшись в калач,
А звёзд уже не видно из-за скопища туч.
Я смотрю сквозь ресницы на розовый мяч,
От которого тянется единственный луч
Songtekstvertaling
Mijn beker heeft geen bodem.
Ik wilde dronken worden, Ik vond een put,
En ze raapte wat water op en hield het tegen haar lippen,
Maar mijn beker heeft geen bodem.
Een rivier stak mijn pad over,
De banken fluisterden iets tegen me.
Ik wilde weg, Ik stapte in de boot. ,
Maar mijn boot heeft geen roeispaan.
Ik wilde hem roepen, maar mijn stem was weg.
Alleen de grijze uilen kwamen op de oproep.
Hij hoorde me niet, herkende me niet.,
Nu heeft mijn lied geen woorden.
Maar zelfs dit is niet verschrikkelijk, maar het is verschrikkelijk,
Dat dit geen droom is, er is geen einde in zicht.
Ik sta onder de sterren in een lekkende jas.,
En ik, o Heer, heb geen gezicht.
En deze stad ruikt niet naar bloemen.,
En dat maakt het nog enger.
En deze ramen zijn zo blind als mollen,
En deze bomen wortelen niet.
En de kranten zeggen dat het lente is.
De kranten schrijven vooral over de lente.
En mijn beker heeft geen bodem,
En ik, Oh mijn God, ben op de bodem.
Ik ben opgekruld als een kat.,
En de sterren zijn niet meer zichtbaar door de opeenhoping van wolken.
Ik kijk door mijn wimpers naar de roze bal,
Waarvan een enkele straal zich uitstrekt