Зоя Ященко — Сто лет одиночества songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сто лет одиночества" van Зоя Ященко.
Songteksten
Уже два года, два долгих года идет бесконечный дождь.
А может быть, просто рисует кто-то капли на моем окне.
От этой сырости гибнут книги, вырастают цветы на стене…
И, Боже мой, как одиноки те, кто приходят ко мне!
Припев: Сто лет одиночества…
Они приходят: то Питер Брейгель, то Сартр, то Рене Магрит…
Дверь давно нараспашку, я не помню, куда подевались ключи…
И тот, кто садится по правую руку, всегда со мной говорит,
А тот, кто садится по левую руку — молчит.
О тебе здесь напоминает лишь бой часов, их неровный ход,
Цитата из Маркеса, вспышки молний, да несколько очень старинных нот.
Уже два года, два долгих года не видно звезд, только дождь идет…
Я смотрю на рисунок из воска, и лучше б я не знала, что тебя ждет —
Однажды, вернувшись из всех Америк, ты будешь стоять у стены —
После стольких столетий разлуки и семнадцати лет войны.
Из парадной напротив выйдет ребенок и спросит, кто ты такой…
Он уйдет, не дождавшись ответа, пронизанный вселенской тоской.
Ты прочтешь на стене эту странную фразу, написанную детской рукой:
Songtekstvertaling
Al twee jaar, twee lange jaren, regent het eindeloos.
Of misschien tekent iemand druppels op mijn raam.
Door deze vochtigheid sterven boeken, bloemen groeien op de muur.…
En, mijn God, hoe eenzaam zijn zij die naar mij komen!
Honderd jaar eenzaamheid…
Ze komen: de Pieter Brueghel, Sartre, toen Rene Magritte.…
De deur staat al lang open. ik weet niet meer waar de sleutels zijn.…
En degene die aan de rechterhand zit, spreekt altijd tot mij.,
En degene die links zit is stil.
Het enige wat me aan jou doet denken is het klokkenspel van de klok, zijn ongelijke koers,
Een citaat van Márquez, bliksemflitsen, en een paar oude aantekeningen.
Twee jaar lang zijn er geen sterren te zien. alleen regen valt.…
Ik kijk naar een wax tekening, en ik wou dat ik niet wist wat er op je wacht. —
Op een dag, als je terugkeert uit alle Amerika ' s, zul je tegen de muur staan. —
Na zoveel eeuwen van scheiding en zeventien jaar oorlog.
Een kind komt uit de voordeur en vraagt wie je bent.…
Hij zal vertrekken zonder te wachten op een antwoord, gevuld met universeel verlangen.
Je leest op de muur deze vreemde zin, geschreven door de hand van een kind.: